'O kadınlar'dan biri anlatıyor!

AHT MUHABİRİ TÜLAY ŞUBATLI'NIN HABERİ

Kuytu bir köşede ya da sokak ortasında kadına karşı ölümcül şiddet devam ediyor.

 PROGRAMI İZLEMEK İÇİN TIKLAYINIZ...

“Ya ölecektim ya kaçacaktım”

Ölümü bekleyen kadına devlet koruma vermeye başladı. Katiller uygun zamanı bulduğunda yine öldürüyor. Peki hayatta kalmak için katilinden kaçan kadınlar ne yaşıyor.  2 yıldır köşe bucak kaçan kadınlardan biri canlı yayında AHT Muhabiri Tülay Şubatlı'ya anlattı.

Şiddete uğradın, biraz anlatır mısın?

Dayağın her çeşidi. Kafasına estiğinde döven, vuran, sokak ortası anlamayan, iki dakika geç kaldın diye sokak ortasında dayak yedim. Anneme göndermişti, izinli gitmiştim. Minibüsten indim 'kusura bakma trafik vardı' dedim, sadece iki dakika için yüzüme bir tokat attı, yıldızlar bir anda döndü. Sokak ortası demez.

Başka bahaneler de var mıydı?

Onun için bahane çoktu. Benim canımın yanması onun çok hoşuna gidiyordu. Sanki deşarj oluyordu. Çok farklı saldırgan, aşağılamaya başlayan, küfürler eden, tacizlerde bulunan hiç tanımadığım bir insana dönüşebiliyordu.

Hep mi böyleydi kocan?

Önceleri normaldik. İşler kötü gidince çok büyük olaylar başladı. Bardağı yüzüme atmıştır. Kafama vurduğu şişelerin izi hala kafamdır.

Aşağılamalar ve hakaret etmelerini neye yorumluyordun?

İşleri bozuk diye geçiştiriyordum. Ancak öyle bir zaman geliyordu ki, hep hatalı bendim.

Sonunda karar verdin ve evden çıktın. Ne oldu da bu kararı verdin?

Artık şiddetin boyutu o kadar artmıştı ki. Dayak, fiziksel, cinsel aşağılamalar. Bıçağı boynuma dayaması bardağı taşıran son damla. Baktım ki, beni öldürecek. Kucağımda bebek vardı. Kaçış o kaçış.

2 yıldır devlet korumasıyla dolaşıyorsun. Neler yaşıyorsun?

İki çeşit koruma var. Bir yakın koruma bir de çağrı üzerine koruma var. 6 ay yakın koruma yaşadım. 6 aydır beni evden alıyorlardı. Korumanın arabasına biniyordum. İşyerine servisime teslim ediyorlardı, beni tekrar alıyorlardı. O gün markete gideceksem benimle birlikte gidiyorlardı, eve bırakıyorlardı.

Yanında koruma varken neler hissediyorsun?

Bir yerde rahatsınız ama bir yerde değilsiniz. Can güvenliğiniz tehlike altında ve korunuyorsunuz, ama korumayla yaşamanın sıkıntısı var. Sürekli bir yerlere tanımadığınız kişilerle gidiyorsunuz. Onlara yük oluyorsunuz. Bunu siz belki öyle hissediyorsunuz. Zaten psikolojiniz bozuk, yük olmuşsunuz diye düşünüyorsunuz.

2 yıldır devletin bilgisi dahilinde korunan bir kadınsın, psikolojik destek aldın mı?

Devletten almadın, çok kısa süre bir kadın derneğinden aldım. Sonra çalışmaya başladım ama deşifre oldum.

O 3 ay süre yeterli oldu mu?

Hayır şu an daha kötüyüm.

Çağrılı korumanın yakın korumadan farkı ne?

Şiddet uygulayanın yeri bilinmediğinden sadece şüphe ettiğinizde, tehlikeyi sezdiğinizde, o zaman çağırıyorsunuz geliyorlar. Anında gelirler. Geri getirirler ve görevleri biter.

Zaman zaman 'korumamı çağırmaktan çekiniyorum' diyorsun. Niçin çekiniyorsun?

Çağırılı korumada onun maddeleri var. Çağrılı korumayı çağırdığım zaman onun giderini, masrafını, yemeğine kadar bizlerin karşılaması gerekiyor. Mesela otobüsle gideceğim diyelim, onun da giderini karşılamak durumundayım, yemeğini yedirmek zorundayım.

Yapabiliyor musun peki?

Yapamam, çünkü ben para kazanamıyorum. Adres tespitini veremediğim için bulunma tehlikem var. Biz bankaya gidip de bir hesap bile açamam.

Yeni yasal düzenlemeye göre pek çok hak verildi değil mi?

Şu an yönetmelik tam olarak çıkmadı. Sancılı dönemi yaşıyoruz. Tamam bakanlık çalışıyor ama asıl sancıyı çeken bizim gibiler. Tanık koruma programıyla hayatınızın tümüyle değiştirilmesi gerekiyor. Tekrar hayat kurabileyim, sıfırdan başlayabileyim. Kendim olarak çocuklarıma bakabilecek konuma gelmek istiyorum..