Umur Talu

Gazetecilik ve insanlık gereği (3)

Devam ediyorum. Bana nazikçe çatanı da buyur ediyorum.

“TSK ile ilgili yazılarınızı okumaktayım. 15 yıldır hizmet eden Karacı kurmay binbaşıyım. Yazılarınızda subay ve general seviyesindekilere ağır eleştiri var. Görüşlerinizin çoğunu astsubay, uzman erbaş ve ailelerinin şekillendirdiğini görmekteyim. Asker kesime karşı önyargı ve öfkeniz var.

Bir kurumda haksızlık, yolsuzluk varsa cezayı kişiler çeker. Haksızlıkları tüm elamanlar yapıyormuş yaklaşımı sorumsuz ve bilgisizdir. Deniz Kuvvetleri Komutanı’nın yolsuzluk yargılamasını askeri mahkeme yaptı.

Duygusallığı gerçeklik gibi algılıyorsunuz. Uzman er ve erbaş 45’ine kadar çalışacağını bilerek işe alınıyor. 45’i geçince masa iş veremez, o yaşta dağda çatışmaya gönderemezsiniz.

45’ini geçti diye kapı önüne konma yorumlarınız, sizin gibi haksızlıklarla mücadele ettiğini söyleyen biri için tam paradoks.

Astsubaylar da teknik eleman statüsünde. Komuta ve strateji belirleme formasyonu almadıkları için belli yaştan sonra istihdamında fayda sağlanabilir mi? 50 ya da 65’ine hizmet için Harp Akademisi’nde plan ve strateji eğitimi almak gerekir. Belli yaştan sonra sahaya inmeyecek, masa başı plan, proje belirleyecek statü almalısınız.

Askerlikte en fazla disiplin soruşturması geçirenler astsubay ve uzman erbaşlar desem inanır mısınız? Askerde erin en korktuğu kişiler onlar.

Orduevlerinden faydalanma yorumlarınız tam içler acısı. Tüm dünyada orduevi ve misafirhane rütbeye göre sınıflandırılır. Önce komutan sonra alt kademeler. Otobüse binerken bile böyle. Size komik gelebilir ama size öyle geldiği için asker değilsiniz zaten. Binbaşı olarak general katına çıkamamaktayım. Aşağılama değil, ast üst kuralı. Saygılarımla.”

Bu mektuba da elbet çok cevap gelecek ama “Görüşleri TSK’nın yüzde 80’i ast ve altlar tarafından şekillendirilen” biri, nasıl “Asker kesime karşı önyargılı ve öfkeli” olur? Yüzde 80 yeterince “asker kesim” değil mi! Sorunları olunca, “general, subay seviyesinde” askeri hekim ve hakimler de Dipsiz Kuyu’ya geldi. Subay adayı askeri öğrenciler de. Çok sayıda subay da.

Bu görüş asla, “Teknik eleman” astsubayın dağ başı karakolda nasıl 21 yaşında “Lider konumundaki personel” olarak, başka komutan olmaksızın komuta ettiğini, başka astsuba, uzmanlar ve 21 yaşına emanet 21’inde erlerle öldüğünü anlatmıyor. 50’yi geçmiş çok sayıda subay “dağlarda” olabilirken veya sayılırken, ötekilerin neden çöpe atıldığını da.

“İçler acısı görüş” derken, yine Hakkari’de olduğu gibi ölüme giden veya ölümden dönen uzmanın neden bir orduevinde asla bir çorba, bir çay içemediğini de! “Çok sayıda disiplin…” derken; iki dudak arası oda hapsini de!

***

“Sessizin sesi, umutsuzun umudu,  haykıramadığımız duyguların tercümanı olarak size ne minnet duysak az. 4 yıllık fakülte mezunu, Ales kazanmış, bulunduğu yerde üniversite olmadığından yüksek lisans yapamayan uzman jandarmayım. Ne üniversite bitirsek de derece, kademe ilerletilmeyen, ortaokul derecesi maaş verilen, yerine göre kahraman, büyük ailenin ferdi; yerine göre maaş hak etmeyen kaşık düşmanı, çocuklarını doğru dürüst okulda okutamayan, dağ başı karakollarda eşine gün yüzü gösteremeyen, bazen kendi kendimize sorduğumuz üzre ordu mensubuyuz.

Orduevlerine giremeyişimizin feryadını komuta katı sessizce izliyor. Düzeltilmeyen uygulamalar ağrıma gidiyor. Bütün devlet memurları öğrenimin karşılığını alırken uzman jandarmanın uygulama dışı tutulması ne akılla, ne insan haklarıyla, ne AYİM’deki davalarda dendiği gibi ‘kanunda yeri olmadığı’ gerekçesiyle açıklanabilir.”

utalu@htgazete.com.tr