Balçiçek İlter

Dindar vatandaş, makbul vatandaş!

BAŞBAKAN Erdoğan, “Dindar nesiller yetişmesin mi?” diye soruyor...
İtirazımız yok yetişsin.
Yetiştirelim. Daha doğrusu kim nasıl istiyorsa öyle yetiştirsin.
CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’na seslenerek, “Sen bizden ateist bir nesil mi yetiştirmemizi istiyorsun?” diye devam ediyor...
Kılıçdaroğlu nasıl bir nesil peşinde bilemem ama şunu görüyorum ki bu ülkedeki ateistler, Başbakan’ın gözünde fena halde “out”... Ağızlarıyla kuş tutsalar, AKP’ye oy vermiş olsalar dahi, onların Başbakan’ı olmayacak, kesin!
Başbakan devam ediyor, diyor ki: “Biz muhafazakâr demokrat nesil peşindeyiz!”
O hayalde olanlar da vardır, “Sadece demokrat olsun” diyen de...
Benim takıldığım başka... Bir siyasi otorite, nasıl oluyor da insanların dini eğilimlerine karışabiliyor?
Başbakan Erdoğan’ı ve ailesinin dindarlığını sorgulayacak değilim, haddime değil.
Başbakan olduğu için değil, kişiye, bireye olan saygımdan... İnanç böyle bir şeydir çünkü.

Başbakan hedefini açıklıyor, iyi hoş da, doğru mu yapıyor?
Yönettiği topluluğa kendi gözünde neyin makbul olacağını açıklıyor, aşılıyor, hatta telkin ediyor.
Dindar olunuz, makbul vatandaş olursunuz!
“Laik bir devlette” diye başlayalım...
Gerçi Diyanet İşleri Başkanlığı gibi bir kurumun olduğu bir ülkede laiklikten bahsetmek tuhaf kaçacak ama olsun, varsayalım ki laik bir devletiz...
Bir hükümetin bireylere dindar olmayı telkin etmesi olacak iş midir? İnsanlar dindar da olabilirler, dinsiz de...
Kaldı ki Başbakan’ın “dindar” tanımlamasının altını sadece Müslümanlık dolduruyor. Yani bu ülkede, Başbakan’ın gözünde, dindar bir Hıristiyan, Yahudi, Alevi de, bir Sünni kadar makbul müdür örneğin?
Ayrımcılık mı yapıyorum? Yazıya tekrar başlayın lütfen, bir daha okuyun... Dindar nesiller hedefleyen bir otorite tehlikelidir. Ben daha çok “Demokrat bir nesil istiyoruz” açıklamasını isterdim, kendi adıma, çocuklarım adına...
Dindar olup olmayacaklarına biz aileleri olarak karar veririz, hiç şüpheniz olmasın. Ayrıca “Kim daha dindar, kim değil?” tartışması son derece tehlikeli, ötekileştirici ve kutuplar yaratan yumuşak karın bir çizgidir. Devlet, bireyin hiçbir hakkına müdahale edemez.
Ne diline, ne dinine, ne de ahlakına... O yüzden mücadele vermiyor muyuz, o yüzden yazıp çizmedik mi?
“Kürtlerin anadil hakkı” diye... “Nüfus cüzdanlarından din hanesi kaldırılsın” diye...
O yüzden yepyeni bir Anayasa düşlemiyor muyuz? Sivil bir Anayasa... Birey hakkının özgürlüğünün egemen kılındığı?

Ben kendi cephemde şöyle bir nesil düşlüyorum...
Okuyan, üreten, çalışan, sorgulayan bir gençlik...
12 yaşında babası tarafından satılmayan kızlar düşlüyorum örneğin...
Tecavüzcüsüyle evlendirilmeyen kızlar...
Kız arkadaşının kafasını testereyle kesmeyen delikanlılar...
Babası, abisi, amcası tarafından taciz edilmeyen, dövülmeyen, kendine güvenen, karısına hoyrat davranmayan genç erkekler. Vicdanlı çocuklar düşlüyorum, vicdanlı...
Dindar olup olmayacakları kendi bilecekleri iş...
“Dindarlı insan zaten vicdanlı insandır” diyorsanız, acı acı gülümserim yüzünüze...
Olmalı, orası muhakkak, ama değil işte! Yetmiyor dindar olmak!