Balçiçek İlter

'Bizim Kürtlere yıllardır söylüyorum!'

GEÇENLERDE üniversite öğrencileriyle konuşuyorduk. Biri takıldı, "En çok neyi seviyorum biliyor musunuz?" dedi, "Hani gülümseyerek yumuşak yumuşak soruyorsunuz ya, karşıdaki ne olduğunu fark etmeden başlıyor anlatmaya bazen"... Haklı. Bazen, hiç beklemediğim anda birilerinin dökülesi tutuyor, anlatası geliyor. Bizim mesleğin ödüllerinden biri de bu galiba... "Hayatta herkese her şeyi sorabilirsiniz" diye buyurdum, "Önemli olan, neyi sorduğunuzdan çok nasıl sorduğunuz"...
Hakikaten inanıyordum bu söylediğime... Bütün samimiyetimle...
İki gün öncesine kadar...
Bir adam düşünün, kanserle mücadele ediyor. Akciğerlerine sıçramış. Kemoterapiden bütün saçları dökülmüş. Yine de kırmamış gelmiş canlı yayında "Kürt sorunu" üzerine konuşuyor. Çünkü hayatını buna adamış zaten... Varlığının anlamı bu... Daha kimse cesaret edip dillendiremez, üzerinde düşünmeye bile korkarken, "Ben Kürt'üm, bu ülkede Kürtler vardır!" dediği için yaklaşık 2.5 yıl hapis yatan bir adam o. Duruşunun, tavrının bedelini ağır ödeyenlerden...
KADEP Genel Başkanı, Diyarbakır Milletvekili Şerafettin Elçi'den bahsediyorum. Geçtiğimiz günlerde Radikal'den Ezgi Başaran ile bir söyleşisi vardı Elçi'nin. O söyleşide eski arkadaşı Kemal Burkay için demişti ki: "Gelip devletin politikasından çıkmayacağım diye tamamen anti-PKK'cılık yaparak sen PKK'yı etkileyemezsin ki. Burkay'ın politik olarak en ufak bir etkinliği olmaz. Devlet o hesapları çok yanlış yaptı. Kemal Bey'in halkla ilgisi yok ki! Onun devlet projesi olması Kürtlerde tasvip görmez, aksine nefret uyandırır. Şahsen Kemal Bey'in tutumuna acıdım. Eskiden dar bir çerçevede olsa da sevilen sayılan biriydi."
Pek eski dost ne cevap verdi? Sadece bir bölümünü aktarıyorum:
"Anlaşılan Şerafettin'in yalnızca saç sorunu yok, beyin de sorunlu... Şerafettin bana acıdığını söylemiş! Bana acıma Şerafettin, kendine acı! Hastalık da ölüm de elbet herkesin başına gelebilir. Onun için 'emri ilahi' denir. Ama şükür benim aklım da sağlığım da henüz yerinde. Benim eski arkadaşımsın Şerafettin, senin için bunları yazmak istemezdim. Ama söylediklerin midemi bulandırdı ve beni buna mecbur ettin. Senin zaaflarını, yanlışlarını bilirdim, ama pusulayı bu kadar şaşırıp, saldırganlar kervanına katılıp kendini bu hale düşüreceğini beklemezdim. Herhalde çevren tümden boşaldı ve Apocuların hesabını yapmaktasın, yani cenazen kalabalık olmalı. Şu anda da bir post sahibisin, para ve pulun da çoktur; kendine parayla da olsa kazma kürekçiler bulabilirdin, ama dürüstlük farklı bir şeydir... "

★

İşte bunu soramadım. Üslup müslup bırakın bir tarafa... Karşımda kanserle boğuşan bu adama, "Eski bir dost ölümünüze atıfta bulunmuş" diyemedim... Diyemiyor insan... Bırakın düşünmeyi, yazmayı, başkasının sözünü bile tekrarlayamıyor... Lafı eveledim geveledim. Elçi anladı ve şöyle dedi: "Kemal Bey benim sevdiğim bir arkadaşım olduğu için eleştirdim. Ama şu anda yanlış bir pozisyon aldı. Uyarımı yaparken seviyeyi düşürerek çirkin bir şekilde saldırmadım. Ne ona ne de başkasına. Bir edep var, bir terbiye var, bir seviye var. Ben bu konularda çok şerbetliyim. Bizim Kürtlere yıllardır söylüyorum; muhalefet etmekle düşmanlık etmeyi bilmiyorlar, bunu ayırın."
Şerafettin Elçi'nin Burkay için ima ettikleri kuşkusuz çok ağır. Ama Burkay'ın cevabı ondan aşağı kalmıyor, üstelik seviye olarak en alta yerleşiveriyor. Kürt sorununun çözümünde önemli isimler olduğuna inandığım akil adamların bile geldiği noktayı görünce... "Kim ne kadar şerbetli olursa olsun beyler" diyorum, bu işin çözümü zor, çok zor! Hadi biz Türkler kendi içimizde anlaşamıyoruz, paylaşamıyoruz! Peki ya siz? Yok birbirimizden farkımız... Kendi içimizde bile ortak noktaya gelemiyoruz, beraber nasıl çözüm bulacağız?