Cahit Yavuz

Bayrak ve Türk kadını

2011 yılının Türk sporundaki en önemli olayı olmaya aday, Kadınlar Dünya Şampiyonası (WTA Championships) artık bizde. Giriş cümlemi haber cümlesi gibi yazmayı tercih ettim. Çünkü medyamızın bu önemli olaydan bihaber olduğunu biliyorum.
Evet, Clijsters'ın şampiyonluğu ile sona eren pazar günkü tören, bizim açımızdan son derece anlamlı görüntülerle noktalandı. 3 yıldır Katar'da düzenlenen yıl sonu turnuvasının kapanışına Türk bayrağıyla adeta damgamızı vurduk. Aslında ilk imzanın atıldığı 2008 Wimbledon'da Katar Emiri Şeyh Hamid ve Tenis Federasyonu başkanı Al Khelaifi, Championships'e uzun yıllar ev sahipliği yapmak için büyük paralarla devredeydi. Fakat WTA başkanı Stacey Allaster, bu yıl İstanbul Cup'a bizzat gelerek Championships'i İstanbul'a vermekle ne kadar doğru bir karar verdiklerini göstermişti. Hatta Pazar günkü finalden önce basına verdiği demeçte; "İstanbul'daki turnuvayı dört gözle bekliyoruz. Sezon sonu şampiyonası inanılmaz heyecan verici bir şehre ve müthiş bir ülkeye gidiyor. Ve turnuvanın İstanbul'da dünya standartlarının üzerine çıkacağını düşünüyorum" diyerek İstanbul'a olan inancını bir kez daha yenilemişti.
Tüm gelişmelere rağmen Katar Federasyonu turun İstanbul'a gitmesini bir türlü içine sindiremedi. Ve bu durum ödül töreninde bir kez daha ortaya çıktı. Olay, 150'nin üzerinde kanalın canlı yayınladığı ödül seremonisinde yaşandı. Şampiyon Clijsters, finalist Wozniacki, Allester, Al Khelaifi ve sponsor temsilcileri platformda bekliyordu. O anda hoparlörlerden WTA Başkanı'nın basına yaptığı açıklamadaki cümlesi anons edildi. '2011 Championships önümüzdeki yıl heyecan verici bir şehre ve müthiş bir ülkeye gidiyor. İstanbul'... Ardından federasyon başkanımız Ayda Uluç Cumhuriyetimizin 87. yılını temsilen giydiği bayrak kırmızısı bir elbise ile modern Türkiye'nin sembolü olarak sahadaydı.
Tören öncesinde birkaç dakikalık bayrak töreni planlanmasına rağmen, başkan Uluç eline tutuşturulduğu bayrakla apar topar ödül platformundan uzaklaştırıldı. Oysa bayrak töreni teslimi için de bir seremoni vardı. Ancak turun İstanbul'a verilmesini hala içlerine sindiremeyen Katarlılar, bu töreni yaşamaya tahammül edemediler.