Bu takım bunu hak etmedi!

GEÇEN yıl bugünler "Senin için Fenerbahçe'nin efsane kadrosu hangisidir?" deseniz hemen Toni Schumacher, Rıdvan Dilmen, Aykut Kocaman, Oğuz Çetin li 88-89 kadrosunu sayardım.

Ama bu sabah bu soruya olan cevabım farklı.

Sadece ben değil binlerce Fenerli için 2011 -2012 kadrosu çok özel.

Nasıl olmasın.

Volkan mesela. Tek başına takımı sırtladığı maçlar oldu. Panter oldu, kaplan oldu, hele Süper Final'de resmen duvarcı ustası oldu. Önceki gün o da yetmedi, forvet oldu!

Alex sonra... Futbolundan geçtim takıma abi oldu, baba oldu.

Kızdığımız da oldu ama Emre Belözoğlu takımların korkulu rüyası oldu. Bazı maçlarda kaç kişinin Emre'yi tutmaya çalıştığını sayamadık bile.

Takım çok kötü günler geçirdi sezon boyu.

Şike davasının ardından çok önemli oyuncular gitti.

Kalanlarsa sezon boyunca yok "Puanı silinecek", "Aman efendim onlar ikinci lige düşürülecek", "Analarından emdikleri süt burunlarından getirilecek" gibi dedikodular ve haberlerin altında ezilmemeye çalıştılar.

Sonradan ne hikmetse sahaya yansımadığına hükmedilen şike yüzünden Şampiyonlar Ligi haklarını yitirdiler.

Sezon başında "İlk 10'a bile giremezler" diyenler, pazar akşamı Kadıköy'de yarım puan farkla kalp krizi geçiriyorlardı.

Sonra kiralık Ziegler'in gözyaşları var bir de.

Adam belki de seneye yok.

Kelimenin en soğuk anlamıyla "profesyonel".

Bir nevi paralı asker gibi.

Ama o dün kaçan şampiyonluğa -ki gerçekten kaçtı- hem de sahanın ortasında hüngür hüngür ağladı.

İnanamadım!

ŞÜKRETTİM

Allah biliyor kalbimi, maç bittiğinde ne ağladım ne de üzüldüm.

Şükrettim!

Böyle bir takımın, bu kadar inanmış bir kadronun taraftarı olduğum için.

Ama sonra...

İşte sonra bu duygularım kursağımda kaldı.

Daha bir hafta önce Trabzonspor taraftarına küfredenler, onlardan beter şeyler yapmaya başladılar.

Polisin de coşkuyu, gazı basmasıyla ayakta alkışlayacağımız takımımızı ve konuk takım oyuncularını korkuyla yolladık soyunma odasına.

Ha, bunu yapan tüm stat değildi tabii.

Stadın büyük çoğunluğu şaşkınlıkla izliyordu sahada olanları.

Kimse bunu tüm camiaya mal etmeye çalışmasın.

Fakat bu olayları büyüten, büyük Fenerbahçe camiasını bu ayıba ortak etmeye çalışan o taraftar müsveddelerini bir daha stada almayalım!

Teknoloji çok gelişti, hepsinin yüzü, adı, sanı belli olmuştur bile.

Stadımıza, takımımıza bunu yapan, maç izleyen ailelere, çocuklara, kadınlara bu korkuyu, biber gazının tadını yaşatanlara stadımızda yer olmamalı!

Polisin içinden orantısız ve çok sert şiddet uygulayarak hınçla ve alenen taraftar dövenler de cezalarını görmeli.

Ama önce özeleştiri yapabilmeliyiz.

Maç bittikten sonra ayakta futbolcularımızı alkışladığımız medeni ortamdan o korkunç görüntülere nasıl geçildiğini iyice analiz etmemiz gerek.

Kimse kusura bakmasın ama bu takım bunu hak etmedi arkadaşlar.

KAYBETMEYİ BİLMEK

Olaylar sonrasında yönetimin yaptıklarını da bir türlü anlamıyorum.

Çok mu zordu kupa töreni yapılırken stadın ışıklarını açmak?

Yahu kupa gitmiş, ışığı açsan ne olur, açmasan ne olur?

Kupayı kaldıran futbolcunun suçu ne?

Biz bu kadar mı küçüldük yarım puan farkla şampiyonluğu kaçırdık diye?

O stadı cehenneme çeviren azgın kalabalık ile kaos arasında tek bir gollük sınır mı var?

Kaybetmeyi bilmek diye bir kavram var.

Kimse tahrikten, moral bozukluğundan, TFF'nin işbilmezliğinden bahsetmesin.

Tahriklere kapılmayacaksın.

Bırakacaksın "Fetih" diye manşetler atıp bizi Bizanslı ilan edenler kendi kendilerine oynasınlar kirli oyunlarını.

İçinde birazcık takım sevgisi varsa bu kozu rakiplerine vermeyeceksin.

Sen değil misin, tüm Türkiye Fenerbahçe'nin karşısında birleşti diye sinirden delirecek gibi olan?

Sen değil misin Trabzon'da olanlara isyan eden?

Ne farkın kaldı bu takıma kötülük yapmak isteyenlerden?

Bak şimdi en büyük fenalığı sen yaptın.

Farkında değilsin belki ama Fenerbahçe o statta, Kadıköy'ümüzde final oynadı.

Sezon başında dalga geçen herkesi yenerek geldik üstelik bu noktaya!

O çocuklar sahada canını dişine taktı.

Bacaklarını, ayaklarını feda ettiler.

Futbol hayatlarını riske ettiler.

Son dakikaya kadar aslan gibi maç izleyen ve alkışını yapıp mağrurca stadı terk edip herkese ders verecek olan taraftarın adını lekeleyen o vandallar hayatları boyunca girmesin stada.

Benim Fenerbahçeli olmaktan hele de bu sezon öğrendiklerim arasında, maçtan sonra yaşananların hiçbiri yok.

Biz de, takım da bunu hiç hak etmedi!