Yavuz Semerci

Sizi gidi karavanacı ekonomistler!

SABAH Gazetesi “Karavanacı ekonomistler” diyerek koca bir sayfa yapmış. Bunca yıldır yazı yazan, ekonomi yorumu yapan insanları “düşman” ve “kötü niyetli” olarak algılatmaya yönelik yaklaşımı kınamak dışında ne yapılabilir ki... “Gazeteciler sınıfta kaldı” başlığıyla sunulan haberde benim adım şöyle geçiyor: “Yine Habertürk’ten Yavuz Semerci, 5 Ocak’ta yazdığı yazıda faizlerin artırılacağını savundu.” Sanırım “Araya bunu da koyun” demiş birileri. Çünkü benim böyle bir tespitim yok. Sayfaya koydukları köşe yazımda sadece neden faizlerin yükseldiğini ve çift haneye vardığını anlatmışım. Diğer yazımda ise “Başbakan’ın sıfır faiz” talimatının Merkez Bankası’nın elini zayıflattığını söylemişim. Ve eklemişim: “Sıfır faiz ideali” piyasaların gözüne bu kadar sokulmamış olsa, Merkez Bankası bu süreci daha kolay yönetebilirdi. Sanırım sonunda Merkez Bankası faizin inebildiği gibi gerektiğinde çıkabildiğini de uygulamalı olarak göstermek zorunda kalacak. Hem de çok daha yüksek bir maliyetle...” 

Faiz lobisi gibi kavramlarla hayali düşman yaratıp başarısızlıkları (hayali) lobilere yükleyen, başarıları ise lobilerle mücadelenin bir sonucu olarak gören partisel bir anlayışın bir gazeteyi teslim almasını üzülerek izliyorum. Kiminin yıllarca çalıştığım arkadaşım olması üzüntümü daha da artırıyor. Gazetecileri, ekonomistleri hedef gösteren bu tip yayıncılık ne yazık ki artık Sabah’a yakışıyor. Kimse yadırgamıyor. Neden giderek tiraj kaybettikleri ve neden artık etkin gazete sınıfından uzaklaştıklarını anlamak zor değil. (Tirajlarını denetleyen bir bağımsız kurum yok. Habertürk, Zaman ve Hürriyet bu denetimi yaptırıyor.) Sıfır faiz hedefinin neden tutmadığını sorgulayamayanlar, iktidar seviciliğini gazeteci, ekonomist döverek gösterebileceğini sanıyor. Denebilir ki, ekonomistler yanılmıyor mu? Ya da ekonomi yazarları... Sorun kimin nasıl yanıldığı değil, insanların her birinin bir kefeye konularak toptan üzerlerini çizmeye yönelik anlayışta. Sanki bu yazarlar bir cephe oluşturmuş, yemiyor, içmiyor hemen her gün hükümeti eleştiriyor. Onlar da muhabirlik yapmaktansa, muhbir bir pozisyona geçerek bunları teşhir ediyor. Yakında savcılara “seçilmiş hükümeti düşürmeye çalışan bir örgütün üyeleri” diye bu kişiler hakkında soruşturma aç derlerse hiç şaşırmam. Akıl insanı bir kere terk etti mi geri gelmiyor işte! Üstelik karavanacı olmak, akıl yitmesinden daha iyidir. Çünkü karavanacılıktan kolay kurtulabilir ya da hatalarını düzeltebilirsin ama diğerinde akılsızlığın girdabından çıkamazsınız.

Pazar yazısını bu sıkıcı konuya ayırdığım için özür dilerim. Ama garip bir gazetecilik başladı Türkiye’de. İktidara şirin gözükmek, iktidarı sürekli eleştirmeyi seçenler kadar itici bir durum. Bir meslek büyüğümün söylediği bir söz var: “Gazeteciler takıntılı ve saplantılı olmamalıdır.” Sabah ekonomi sayfalarına hâkim olan ruh hali, takıntı ve saplantı derecesinde iktidarı sevmek olarak özetlenebilir. Sanırım gazetenin sahipleri bile gazetecilerin bu kadar kolay devşirilebileceğini tahmin edememiştir. Belki de 4 yıl önce girdikleri bu sektörden çıkma kararını verirken bunu da dikkate almışlardır. Kim bilir!