Samimi müşteki, organize müfteri
İNSANLARIN şehrin merkezi yerindeki bir ağaç topluluğunu koruma gayreti, aşırı doz gaz nedeniyle dalga dalga büyüyen eylemlere yol açtı. Sırrı Süreyya Önder yaralandı, insanlar toplanmaya başladı; itirazlarını dile getirmeye, hükümetten bekledikleri ama bulamadıkları saygıyı bu kez yüksek sesle haykırarak almaya yöneldiler. Buraya kadar her şey savunulabilir, talepler anlaşılabilirdi. Gerilim siyaseti öteden beri konuştuğumuz, sakıncalarına dikkat çektiğimiz bir olgu. Ancak sadece Erdoğan'dan hesabı sorulacak bir "özgüven"i değil, bir ülkenin başbakanına "teröristbaşı", "katil" diyen anamuhalefet partisi liderini de kapsayan bir sorumluluktur bu.
Gelinen noktada hem eylemcilerden hem güvenlik görevlilerinden birçok yaralı var, Abdullah Cömert adlı bir genç hayatını kaybetti. Eski AK Parti Güngören İlçe Başkanı Abdullah Başçı, boğazına aldığı bıçak darbesiyle yaralandı.
Gelinen noktada Taksim Gezi Parkı için projeler üreten, muhalefetini yapıcı önerilerle destekleyen Taksim Platformu başta olmak üzere samimi kaygıları olan insanların sırtına binerek ve o endişeleri suiistimal ederek yönlendiren, amacını aşmış, haydutluk sınırlarına varan bir tutumla baş başa kaldık. Yeri göğü Erdoğan'a dizdikleri nağmeli küfürlerle donatan anti-AKP, anti-Tayyip bir kalkışma, Türkiye'nin dört bir yanını ateşe verdi. Bazıları, çözüm sürecine yönelik histerilerinin, cumhurbaşkanlığı seçimlerine yönelik kaprislerinin ve dahi tüm "Tayyip" nefretinin acısını Taksim'e hamlederek, alesta bekledikleri bir sistem içi değişiklik, bir sivil darbe hevesinin provasını yaptılar.
Olayları uluslararası kamuoyuna nasıl servis edecekleri önceden hazır, kullanacakları network tetikte, arda arda yayacakları yalan haber ve dezenformasyon görüntüleri cepte idi. Başka ülkelerle ilgili haber fotoğraflarından araklanmış kanlı görüntülerin yanına İngilizce olarak yazılmış
"Türkiye ölüyor, yanıyor, yardım edin", "27 kişi öldü", "Polis insanları evlerine girip öldürüyor" yazıp gönderenler ile çeşitli global kuruluşlardan gelen kınama, uyarı bildirileri arasındaki korelasyon dikkat çekiciydi.
Hayatından memnun insanları aşağılık bir güruha indirgeme, milyonların iradesine ipotek koyma gayreti, hükümetle uyumlu çalışan iş çevrelerini hedef göstermeye, pazartesi günü borsada yaşanan düşüşü alkışlamaya, şehirli aydınlardan "Bunlar paradan anlar, eylemlerin dış yatırımlar ürküp kaçana kadar devam etmesi lazım" çağrılarına kadar vardı. Sıkı bir eylem/devrim destekçisi CHP milletvekili, Twitter hesabından Başbakan Erdoğan'a dümdüz sövüp, karşıtlarına "Sen İslam bayrağı altına, biz Kızılbaş bayrağı altına!" diyerek açıkça mezhepçi, ayrılıkçı, bölücü sloganlar atabildi.
Çoğu Arap Baharı'na olumsuz bakanlardan, Esad'a candan destek verenlerden oluşan kalabalık, Arap Baharı'nın tarzı ve üslubuyla örgütlenerek Batı'nın hoşuna gidecek fotoğrafları vermekte beis görmedi. Tepede "İslamcı" bir iktidar, aşağıda uzun saçlı, şortlu ezilen "halk" denklemi Batılı kamuoyunun zihnindeki şablonla kusursuz örtüşme sağladı, buna uygun pozlar verildi. Yaktıkları iş makinelerinin önüne geçerek çektirdikleri fotoğraflar ise uluslararası basına servis edilmedi pek. Ve dünya, "AKP"li diyerek taciz edilen hele hele bir tanesi Beşiktaş'ta çocuğunun önünde dövüldükten ve başörtüsü çıkarıldıktan sonra yazmaya utandığım bir aşağılamaya da maruz bırakılan kadını bilmiyor. Aile kitleleri kışkırtır korkusuyla başlarına gelen hadisenin medyada yer almasına engel olarak, aklıselimini koruma noktasından geri adım atmıyor. Ama her nasılsa, bu eylemler içerdikleri onca suça rağmen, itibarı önceden garantilenmiş bir kulvarda ilerliyor. Değil mi seküler ve çılgındırlar, yeni Türkiye'nin çağdaş, modern, ileri yüzü olarak ilan edilmeleri için hiçbir sınavdan geçmeleri gerekmemektedir.
Samimi endişeleri ve demokratik talepleri olanların holiganlarla, "devrim" çağrıları yaparak gençleri bina yakmaya varana dek kışkırtanlar arasına bir çizgi çekmesinin vakti geldi de geçiyor.
Sırrı Süreyya Önder'in Bülent Arınç ve Cumhurbaşkanı Gül ile yapacağı konuşma her şeyden önce samimi müştekilerin; bu devlete ve halkına "düşman" değil, "kırgın" olanların taleplerinin mahiyetini ve hukukunu koruma noktasında önem taşımakta. Umarım yaşananların maliyeti, katılımcı ve müzakereci bir demokrasi ve devleti tarafından kucaklanmak istenen vatandaşın son derece meşru taleplerini rehin almaz.