Fark yaratanlar
Hayalleri olan ve istediklerini gerçekleştirmek için izin almak gerektiği düşüncesini bırakıp bizzat kollarını sıvayarak çalışmaya girişen bu insanlardan örnekler
Müzisyen Quincy Jones, Eski İsviçre Başkanı Adolf Oggi, Güney Afrika’nın First Lady’si Zanele Mbeki ve ABD Yüksek Komisyonu’ndan Sadako Ogata ile birlikte Schwab Vakfı’nın kuruculuğunu ve direktörlüğünü üstlenmekten mutluyum. Temeli ilk olarak Klaus ve Hilde Schwab tarafından atılan vakfın amacı, ilginç ve devrimci fikirleriyle dünyayı daha iyi bir yer haline getirmeye çalışan (ve bunu başaran) insanları desteklemek. Seçimler tamamen bağımsız bir kurul tarafından, bazı temel kriterler çerçevesinde yapılıyor: Fikir başka ülkelerde de uygulanabilir mi? Devlet desteğinden bağımsız yürütülebilir mi? Kendi kendini idame ettirebilir mi? İlk toplantıyı Cenevre’de yaptığımızda (Dünyanın her köşesinden seçilmiş 40 kişi arasında 6 Brezilyalı olmasından gurur duymuştum) ekonomi ve toplumun yapısında gerçek bir değişimin filizleneceğini gördüm. Onu takip eden üç yıl boyunca, seçilen kişiler İsviçre Davos’taki Dünya Ekonomik Forumu’nda sözde “güç sahipleri”nin huzurunda dünya hakkındaki görüşlerini açıkça duyurma fırsatı buldu ve çalışmalarına etki edecek ortaklıklar kurdular. İşte hayalleri olan ve istediklerini gerçekleştirmek için izin almak gerektiği düşüncesini bırakıp bizzat kollarını sıvayarak çalışmaya girişen bu insanlardan örnekler...
ELİNDE BİR KAMERAYLA SAVAŞ VEREBİLİRSİN
Gillian Caldwell, bir grup Los Angeles polisi tarafından tutuklanıp öldüresiye dövülen şoför Rodney King’in barbarlık dolu görüntülerini hepimiz gibi televizyondan izlediğinde henüz ergenlik çağındaydı. Ama polisin gaddarlığı konusunda yakınmakla yetineceğine, insan haklarına yapılan saldırıları dünyaya duyurmak amacıyla, nispeten ucuz (genellikle ses kayıt cihazı ya da video kameralardan oluşan) bir teknoloji kullanarak bir sistem oluşturdu. Müzisyen Peter Gabriel’in sponsor olduğu program 50 ülkede kullanıma sunuluyor ve Rusya’da kadınların fuhuşa zorlanmasından Honduras’ta çocuklara uygulanan şiddete kadar pek çok taciz ve görevi kötüye kullanma vakasını dünyaya duyurmak için bir kanıt olarak hizmet veriyor. Toplumun daha az imtiyazlı kesimlerine uygulanan korkunç barbarlıkları yansıtan video görüntüleri televizyonların haber programlarına ya da Birleşmiş Milletler gibi hükümetlerle bağlantılı kuruluşlara gönderiliyor ve büyük yankı yaratmayı başarıyor. (www.witness.org)
EMEĞE SAYGI
Paul Rice Nikaragua’da bir kahve şirketinde çalışırken ekme ve biçme işlerinin büyük bölümünün köle işçilerce yapıldığını fark etti. 1990’da küçük çiftçileri onları sömüren büyük çokuluslu şirketlere karşı harekete geçirmeye teşvik etmeye karar verdi. 3000 üreticiyi çatısı altında toplayan bir kooperatif kurmayı ve büyük kahve zincirleri üzerinde bir baskı oluşturmayı başardı; bugün “emeğe saygı” sertifikaları dağıtıyor ve çiftçiden doğruca satıcıya ulaşan bir dağıtım sistemini işletiyor. Bu sayede pek çok aracıyı ortadan kaldırıp herkesin hak ettiğini kazanmasını sağlıyor. (www.transfairusa.org)
DAHA İYİ DUYMAK İÇİN
Üçüncü dünya ülkelerinde 165 milyon kişinin ciddi işitme problemleri yaşadığı sanılıyor, ancak büyük çoğunluğunun pahalı işitme aletlerini alacak maddi gücü yok. David Green birkaç arkadaşıyla birlikte işitme aletlerini ucuza insanlara ulaştırmak için güvenli ve etkili bir yöntem geliştirdi. Temelinde şu ilke var: Talep o kadar büyük ki bu durum kâr marjını büyük ölçüde azaltabilir. Green’in “Etki projesi” çok sayıda insana derman oldu ve hâlâ kârlı ve sürdürülebilir bir çalışma olarak yoluna devam ediyor. (www.project-impact.net)