Ayrılsak da beraberiz...

Yeşim Tijen HTHayat okurlarının sorularını cevaplıyor. İşte okur sorusu:

"Bir gün bu derde ben de düşer miyim?" diye hiç aklıma gelmemişti ama şu an size, bilginize, yardımınıza ve fikrinize ihtiyacım var. 24 yaşında bir bayanım, erkek arkdaşım ise 27 yaşında... Yaklaşık 7 ay önce tanıştık, aynı şehirdeyiz ve kavgasız, güveni sonsuz, saygısı, sevgisi tam olan bir ilişkimiz vardı, kıskanılacak derecede güzeldi birlikteliğimiz. 5. ayımızda benim başıma kötü bir olay geldi, 2 sene önceki erkek arkadaşım bana şantaj yapıyordu ve ilişkini bitiriceğim tarzında konuşmaya başladı. Sevgime, sevgilime o kadar güveniyordum ki bu olayı ona anlattım. Ama hiç bir şey umduğum gibi gitmedi, daha önce bir evlilik yapmıştım, onun problemini daha atlatamadan ikinci olayımız olunca erkek arkadaşım doğal olarak bu şekilde gitmeyeceğini, evleneceği kızın benim gibi olmasını istemediğini söyledi. Ona sonuna kadar hak veriyorum, ayrıldığımızdan bu yana 2 ay oldu ve ben ne yapsam da bir çözüme varamadım.

Asıl yardıma ihtiyaç duyduğum konu ise biz ayrı olduğumuz halde haftada 1 kere mutlaka buluşuyoruz, telefonda konuşup mesajlaşıyoruz, buluştuğumuzda sarılıyoruz, benim ağlama nöbetlerimden o da etkileniyor, gün içinde ben yazmasam o yazıyor, benim hayatımda kimse yok senden başka diye triplerimi çekiyor, saatlerce beni sakinleştiriyor, derdimi dinliyor, öpüyor, kokluyor. Antidepresan ilaçları kullanıyorum. Canımı yakan da acıma iyi gelen de aynı kişi. Defalarca konuştuk, beni çok sevdiğini, hayatından gittiğimde kötü olucağını söylüyor, ama sevgili olamayacağımızı dile getiriyor, her gün daha da beter olmaya başladım, ne olur yardım edin bana, bir akıl verin. Onu seviyorum, dualarımla seviyorum, çok seviyorum.