Habertürk
    Takipte Kalın!
      Günlük gelişmeleri takip edebilmek için habertürk uygulamasını indirin

        Bu bir teşekkür yazısıdır. İnsanlık için, bugünlerimiz için, geleceğe dair tüm hayallerimiz için, en çok da çocuklar ve gençler için...

        Ülkedeki kaos ortamında hasır altı edilmemesi, aksine gündeme getirilmesi gereken bir konudur. Çünkü sergilenen davranış, yedi bölgede, dört mevsim birlikte yaşayan vatandaşlarımızı karşı karşıya getirmek isteyenlere verilen güzel bir yanıttır.

        Kana susayan, kandan beslenen, ağzından köpükler saçarak konuşan kafatasçı anlayışlara, had bildirmektir. Kökleri Azerbaycan’a dayanan bir Türk olarak ömrüm boyunca hiçbir ırkın diğerinden üstün olmadığını savunacağım. Kalemim, dünya barışına hizmet edecek asla ölümlere değil.

        DÜNYANIN OMZUNDAKİ YÜKLER

        Geçtiğimiz günlerde İzmir’in Karabağlar İlçesi’nde bulunan Ülkü Ocakları’nda, “adi suç” diye niteleyebileceğimiz bir olay yaşandı. Fakat bu kavga, niyeti sadece topluma zarar vermek olan birileri tarafından sosyal medyaya yanlış aktarıldı. Bilinçli bir şekilde yalana başvuruldu.

        İddiaya göre saldırı PKK tarafından gerçekleştirilmişti. Amaç olaydan hiçbir haberi olmayan ülkücü görüşü savunan vatandaşlarımızla, Kürt kökenli vatandaşlarımızı karşı karşıya getirmekti. Daha açık yazayım, “kan dökülsün ve ırkçılık körüklensin” istemişlerdi. Fakat Karabağlar MHP ve Ülkü Ocakları, olayların birileri tarafından ırkçılık çatışmasına dönüştürülmek istendiğini hemen fark etti, sosyal medyadaki dedikodulara itibar edilmemesini sağladı.

        MHP Karabağlar İlçe Başkanı Sayın İbrahim Uğur’a, kaygılarımı anlattığımda, “Öyle şey olur mu Nuray Hanım? Biz bir milletiz ve birlikteyiz. Bu tür olaylarla toplumu bölmeye çalışanlara hiçbir sağduyulu vatandaşımız hangi görüşten olursa olsun izin vermeyecektir. Olay, adi bir suçtu PKK saldırısı falan değildi” diye yanıt verdi. Karabağlar Ülkü Ocakları Başkanı, Umre ziyaretinde olduğu için kendisine ulaşamadım yoksa onun görüşünü de sizlerle paylaşacaktım.

        Toplumu, yıllardır etnik köken ırkçılığından vurmak isteyenlere en iyi cevap, kız alıp vererek iç içe geçen, doğumlarla çoğalan hikâyelerimizdir. Hepimiz birbirimize karışmışken, hangi eti tırnaktan ayırabiliriz? Cennette cehennem de bu topraklardadır, yüreğimizin orta yeridir. Tarihten hiç ders çıkarmamışsak bilelim ki; dünyanın omuzlarındaki en ağır yük kendi cüssemizdir. Bir asalak gibi yaşamayı, savaşa hizmet etmeyi gerçekten tercih edebilir miyiz? Ben o yüklerden değilim, ya siz?

        Diğer Yazılar