Can Yücel ölümünün 18. yılında anılıyor

Türk Edebiyatı'nın önde gelen şairlerinden olan Can Yücel, ölümünün 18. yılında anılıyor. Peki Can Yücel kimdir? İşte Can Yücel'in hayatı, eserleri ve en güzel Can Yücel sözleri...

Giriş: 12.08.2017 - 15:26 Güncelleme: 12.08.2017 - 15:31

Modern Türk şiirinin usta isimlerinden olan Can Yücel, ölümünün 18. yılında anılıyor. Peki Can Yücel kimdir? İşte Can Yücel'in hayatı ve Can Yücel şiirleri...

Can Yücel, 21 Ağustos 1926 tarihinde İstanbul'da dünyaya geldi. Tek parti döneminde 7 yıl süreyle Milli Eğitim Bakanı olarak görev yapan Hasan Ali Yücel'in oğlu olan Can Yücel, 1943'te yakın dostu ve sınıf arkadaşı Gazi Yaşargil ile birlikte yurt dışı eğitim bursu kazandı. Yurt dışına gitmek isteyen Can Yücel'e, babası Hasan Ali Yücel "Bakan, kendi oğluna torpil yaptı derler" diyerek karşı çıktı.

Ancak arkadaşı Gazi Yaşargil, bursu tamamen kendi haklarıyla ve çalışarak kazandıklarını söyleyince yurt dışına gitti. Ankara ve Cambridge üniversitelerinde Yunanca ve Latince dersleri aldı.

Birçok etkinlikte çevirmenlk yaptı ve Londra'da BBC'nin Türkçe bölümünde spikerlik yaptı. Kore'de askerliğini yaptıktan sonra 1958'de Türkiye'ye döndü ve şair olarak yaşamına İstanbul'da devam etti. Bodrum ve Marmaris'te te bir süre turist rehberliği yapan Can Yücel, 1956 yılında Güler Yücel ile evlendi. Evliliğinden bir oğlu ve iki kızı bulunmaktadır.

Son yıllarında Eski Datça'ya yerleşen Can Yücel'in Leman ve Öküz dergilerinde şiirleri ile yazıları yayımlandı. Emek Partisi'nin 1996 yılında kurulmasında rol oynadı ve kurucu üyeler arasındaydı.

12 Ağustos 1999 gecesi hayatını kaybetti ve çok sevdiği günebakan çiçekleriyle uğurlandı. Can Yücel'in cenazesi, Datça'ya defnedildi.

Yazma
Her Boydan
Sevgi Duvarı
Bir Siyasinin Şiirleri
Ölüm ve Oğlum
Şiir Alayı
Rengâhenk
Gökyokuş
Beşibiyerde
Canfeda
Çok Bi Çocuk
Kısa Devre
Kuzgunun Yavrusu
Gece Vardiyası Albümü
Güle Güle-Seslerin Sessizliği
Gezintiler
Maaile
Seke Seke
Alavara
Mekânım Datça Olsun
En Uzak Mesafe
Benim Adım Firuzansa Ne Olayım.
Cazcı firuzan
Hotuhların dramı
Biraz alıştım
Bördübet'ten Sedir Adası'na
Yüz Kitabı Şiirlerimden Seçmeler
Yaprak Dökümü

Ömür dediğin üç gündür; dün geldi geçti, yarın meçhuldür. O halde ömür dediğin bir gündür; o da bugündür.
Senden ayrılınca farkettim iki cebim olduğunu.
”Yarın sana göz açtırmayacak olanlar, bugün göz yumduklarındır.”
Gitmek gerekir bazen. Fazla yormadan, daha çok bıktırmadan. Eğer vaktiyse ardına bile dönüp bakmadan.
Kendi elinle kazdığın kuyuya, aşk, ufacık bir taş atmaktır. Gürültüsü büyüyünce sessizliğin, marifet, yosunlar gibi susmaktır.
Hani bazı şehirler vardır ya; saat 10′dan sonra kimsecikler olmaz… İşte sen’den sonrası, on’dan sonrası!
Kadından meleklik bekliyorsan, ona cennetini sunacaksın.
İçin yanarken üşümek, yüreğin kan ağlarken gülmek, özleyip de sevdiğini görememek. İşte aşk bu olsa gerek!
Gitmek istiyorsa, bırakacaksın gitsin! Aklı seninle olmayanın bedeni yanında olsun ister misin?
Ömür dediğin üç gündür; dün geldi geçti, yarın meçhuldür. O halde ömür dediğin bir gündür; o da bugündür.
Aslında bütün insanları sevebilirdim, sevmeye senden başlamasaydım