Barış yabancı özgürlük mülteci!
CENEVRE
Ankara’da kanlı tezgâhın kurulduğu saatlerde, kendilerini “Alpler’de yaşayanlar” olarak tanımlayan, dünyanın en zengin ülkelerinden İsviçre’nin, “küresel finans ve idari” merkezi Cenevre’deyiz.
Sokaklarında buram buram “insana saygı” kokan kentin, büyüleyici sakinliğini solumaya hazırlanırken, Türkiye’den akan acı haberlerle sarsıcı bir gün geçiriyoruz.
Tam bu sırada merkez nüfusu 200 bini bulmayan Cenevre’deki sakinlik, bir anda sokakta beliren renkli flamalarla deliniyor.
Önümüzden, “ırkçılığa ve yabancı düşmanlığına” karşı düzenlenen mitinge katılan 700 kişilik kortej akıyor.
Ankara’da kaybettiğimiz evlatlarımız da böyle yürümeyi umuyorlardı: Öldüler!
İsviçre’deki göstericiler ise az sonra “insanlıklarından” onur duyarak yaşamaya devam edecekler...
Acıtıcı bir kıyaslamanın girdabına giriyoruz.
CENEVRE’DEKİ GÖSTERİDE BEBELER TATLI UYKUDA
BM Mülteciler Komiserliği’nin “İltica haktır, görevinizi yapın” dövizi taşıdığı mitingin, “mülteci dostu” bir eylem olduğunu anlamamız uzun sürmüyor.
Her renkten ve yaştan halkın katıldığı yürüyüş sırasında, ülkenin önde gelen işçi sendikalarından UNİA’nın “Sınırları açın. Irkçılık out, göçmenlik in” afişi önümüzden geçiyor.
Topluluktaki yüzlerde beliren özgüvene kilitleniyorum...
Korteje katılan bebekler arabalarında mışıl mışıl uyuyor, bir gösterici Migros servis arabasında belki de az sonra yayın yapacağı müzik cihazını taşıyor.
Polis de emniyetlerini alıyor!
26 kantondan oluşan İsviçre Federasyonu; 7 bakan arasından bir yıllığına seçilen “başkan” ile yönetiliyor. 2015 Ocak ayında İsviçre Sosyal Demokrat Partisi’nden Federasyon Başkanı (Hükümet Başkanı) seçilen ve ülkenin 5’inci kadın başkanı olan Simonette Sommarug’un, mültecilere kapıyı açması bekleniyor.
Yapılan referandumda, İsviçre’ye yılda gelen mülteci sayısının, nüfusun yüzde 0.2’si ile sınırlanması önerisi reddedilmişti.
Topu topu 8 milyon nüfusu ile dünya finans piyasalarının 3’üncü sırasında yer alan İsviçre’ye, 2015 yılında çoğunluğu Suriyeli olmak üzere 100 bin mültecinin geleceği varsayılıyor.
Mültecilerin en çok gitmek istediği ülkelerin başında gelen İsviçre’de 26 kanton bulunuyor ve Almanya, Fransızca, İtalyanca ve Romanşça dilleri kullanılıyor.
Halkın, yılda yüzde 10’unun üzerinde yapılan referandum ve plebisit ile yasal sürecin parçası olduğu bir demokrasi...
Biz ise; Türkiye için “mozaik” diyenlerin bile, “katılımcı demokrasi” ya da “yerel yönetimlerin güçlenmesi” tezlerine yabancı olduğu bir coğrafyada yaşıyoruz.
Barış yabancı, özgürlük mülteci!...
2015 HEDEFİNDE BARIŞ VAR MI?
DİSK, KESK, TMMOB, TTB üyesi doktor, mühendis, öğretmen ve işçilerden oluşan emek dünyasının katıldığı “Barış Mitingi”ne yapılan, modern tarihimizin en barbar katliamı; Ankara’nın göbeğinde 100’e yakın can alıyor.
Son aylarda Ankara’da, Suruç’ta ya da Diyarbakır’da düzenlenen mitinglerde patlayan bombaların ortak noktaları gözden kaçmıyor.
Yeri ve saati belirlenmiş bir yerde bu bombalar patlıyor; terör örgütü IRA’nın İngiltere’de yaptığı gibi belirsiz bir anda ve insanların bir arada olma ihtimali yüksek olan bir yerde değil...
Güvenlik güçlerinin bilgisi ve yetkisi dahilinde “güvenlik önlemlerinin” en üst seviyede olması beklenen yerde ve zamanda bombalı saldırı düzenlenebiliyor.
Patlayıcılarla en az 2 kişi, miting öncesi güvenlik taraması yapılması gereken bir alana girebiliyor.
Üstelik failler aynı şüpheli adresleri işaret ediyor.
Ankara katliamını yapanlardan birinin, 34 kişinin hayatını yitirdiği Suruç katliamını gerçekleştiren ve IŞİD üyesi olduğu öne sürülen Abdurrahman Alagöz’ün ağabeyi olduğu üzerinde duruluyor.
Böylesi “göstere göstere” masum insanları değersizleştiren eylemlerin olabildiği bir ülkeden, “Alpler’de yaşayanların” demokrasisine ulaşmak için daha kaç nesil gerekiyor?
İstatistiğiniz var mı; 2023, 2070, 3070...
Devletimiz, İsviçre’nin mültecilere kapısını açması için Cenevre’de düzenlenen yürüyüş kriterlerine, kaç adımda yaklaşabilecek?