İnsan hem kör hem de sağır nasıl yaşar?
2 dakikalığına dener misiniz?
Önce kulaklarınızı ellerinizle kapatın…
Ardından gözlerinizi sıkıca yumun.
Nasıl koca bir boşluk değil mi?
İnsan birden paniğe kapılıyor. Değil iki dakika, 30 saniye bile öyle kalmak istemiyorsunuz.
29 yaşındaki Murat Kefeli tam 6 yıldır bu durumda.
Önce çok sevdiği sesleri kaybetti. Müzik dinleyemedi, sevdikleriyle anlaşamadı.
Gezmediği doktor gitmediği hastane, denemediği tedavi kalmadı.
Sonra bir gün hastalığın buldular.
Dünyada sadece 52 kişide var dediler.
Gülümsedi.
Deli olmadığını, sesleri kaybetmesinin psikolojik olmadığını kanıtlamıştı.
“Ama” dediler, “Bir de kötü haberimiz var. Her an kör olabilirsin.”
“Kör olmayı beklemek kör olmaktan daha zordu” diye anlatıyor Murat.
Dün akşam o ve annesi Söz Sende’de konuğumdu.
Ben sordum, annesi avucuna harfleri çizdi, Murat cevapladı.
Murat Kefeli başına gelen onca şeyden sonra hayata inadına bağlanmış, asla yaşamaktan kopmamış bir cesur yürek. Şimdiden iki kitabı var. İsimleri Anne Neden Ben? Ve Gökyüzünden Pencereme Sarkan Aşk .
Öylesine kocaman bir kalbi var ki programdan önce annesinden zorla söz aldı yayında ağlamayacağına dair.
Dün bir dramı işledik yayında. Bütün kalbimizle gülümseyerek.
Her şeye rağmen “Hayat güzel” diyerek.
Dün bir kez daha Türk olduğum için gurur duydum, duygulandım.
Önce yayın sırasında attığınız yüzlerce destek maili için.
Ardından telefonlar, “Biz nasıl yardım edebiliriz?” mesajları için.
En çok da helal olsun Murat’a “Biz yapamazdık” itirafı için.
Murat Antalya Belek’te güneş görmeyen küçücük bir odada yaşıyor. Anne ve babası bal kabağından lambalar yapıp satarak geçimlerini sağlıyor. Zaten elde avuçta ne varsa hepsi Murat’ın tedavisine gitmiş. Ellerinde kalan kiralık küçük bir ev ve oldukça eski model bir araba. Anne Sadiye Kefeli biz gittikten sonra Murat’a kim bakar endişesi içinde.
Oğlum biz olmadan nasıl yaşar?
Hem kör hem sağır. Üstelik her an ellerini ve ayaklarını da yitirebilir.
Yayında Murat’a rüyalarında ne gördüğünü sordum. Cevabı içimi buz etti.
“Rüyalarımda kör ve sağır olduğumu görüyorum tekrar tekrar.”
Bu yazma sevdalısı 29 yaşındaki cesur yüreğe en azından hayatını devam ettirebileceği yaşam koşularını sağlamak için bir el uzanması gerekiyor. Ya devlet ya da bir hayırsever, bilmiyorum. Ama bir şeyler yapmamız gerekiyor, onu hissediyorum.
“Her şeye rağmen hayat güzel” diyebilmemiz için.
NE ÖĞRENDİM?
Doğanın akıl almazlığına karşı bir tek silahımız var: İnsanlar arası acımak.
İnsanım diyebilmek için iki kelimeye ihtiyacınım var: Vicdan ve iyi niyet
(Güleryüzlü Ciddilik Vedat Günyol)