Bekir Coşkun

Bu isme bir ad lazım...

BU yönetim için “Sivil dikta değil” diyorlar...
“Tek parti rejimi”ne itiraz var...
“Diktatorya”yı beğenmediler...
“Padişah”lığı kendisi kabul etmedi...
“Vezir-i azam” az geldi...
“İmparator” çok...

Bence adını bulamadık...
Adını bulamadığımız şey şu:
- Ülkeyi tek parti yönetiyor...
- Tek partinin, tek lideri, tek sesi var...
Böylece kuvvetler ayrılığındaki yasama ve yürütmenin başı da tek o...
- İkindi vakti aklına geleni gece yarısı yasalaştırıyor...
- Geriye yargı kalıyor...
- Yargının “yar..” kısmı, yani yarısının yatak odalarını dinleterek, evlerini aratarak, izleterek, kovalatarak bastırıyorlar...
Yargıdan geriye kalan “...gı” kısmının gıkı çıkmıyor, çünkü bağımsız gibi gözüken yargının başı da, aslında tek adamın Adalet Bakanı ile müsteşarı...
- Böylece bütün muhalifler hapiste...
- Dışarıda kalanlar da “Beni de götürecekler” diyerek beklemede...
- Kendilerini eleştirenlerin üzerine “suçlu” diye yargıçları savcıları salıyorlar...
- Ya kendileri suç işlerse?..
O zaman üzerlerine gelen savcı-yargıç yargılanıyor...
- Medyanın dörtte üçüne el koydular...
- Sivil toplum örgütleri sindi...
- Patronların örgütü başkan bulamıyor, işçi sendikaları ise üye...
Emekçi örgütleri eksi (-) zam yapıldığı gün çiçek verdiler...
- Çoğunluk yoksullara ise seçim zamanı kendileri nohut-kömürüçlü kanepe verip oy alacaklar, böylece iktidarları sürecek...
- Toplumda egemen olan duygu; çaresizlik, endişe, güvensizlik ve korku...

Buna ad bulunamadı.
Oysa dünyanın her yerinde bunun tek adı vardır:
Faşizm...