Şampiyonlar Ligi’nde İtalyan ekibi Juventus’u 5-2 yenen Galatasaray, Konyaspor’a 2-0 yenildi.
Karşılaşma öncesi Sarı-Kırmızılıların rahat kazanacağı düşünülüyordu.
Galatasaraylı oyuncu grubu ve teknik ekip motivasyon olarak bu algı ile maça başladı.
Okan Buruk, takımın yarısını değiştirmişti son maça bakıldığında. Rotasyon diye takımın dinamikleri ile oynamıştı.
Bu değişiklik işe yaramadı. Aksine, takımın ritmini ve disiplinini bozdu. Yerleşim hatası oyun gücünü ciddi olarak etkiledi.
Oturmuş ve içselleştirilmiş format alt üst edilince beklenmeyen bir sonuç alındı.
Geniş kadro bazen teknik adamları zorluyor. Konyaspor karşısında bunu gördük.
İlk yarı pozisyon bulmakta zorlanan Sarı-Kırmızılı takım, karşısında direnci yüksek bir takım bulunca panikledi.
İkinci yarı başlarken 3 değişiklik yapan Okan Buruk, Icardi’yi oyundan aldı. Gol beklentisi yüksek olan Icardi’nin çıkması büyük hataydı.
Sallai’nin bölgesi de tartışılır. Orta sahadan sağ beke kadar gezdi. Oyun içerisindeki hamleler kafa karışıklığı yarattı.
Okan Buruk’un kararsızlığı futbolculara da yansıdı. Alışılmışın dışında bir diziliş istenilen skoru getirmedi.
Sistemin bozulması, koordinasyon eksiliğini beraberinde getirince gol yollarına gitmek zorlaştı doğal olarak.
12 maç sonra galip gelen Konyaspor kazanmak için daha fazla mücadele etti. İstek rakibine göre çok üstündü.
Son ana kadar oyundan düşmediler. Alan ve adam paylaşımları yerindeydi.
Şurası bir gerçek ki, Osimhen’siz olmuyor. Tek başına takımı taşıyor. Enerji veriyor.
Karşılaşmanın dönüm noktası Sane’nin sayılmayan golüydü. VAR’ın iptal kararından sonra Konyaspor kazandığı özgüven ile üstünlük sağladı.
Yenilen ilk golde ise kaleci Uğurcan’ın hatası vardı. Alabileceği topu kornere attı. Ardından gol geldi.
Güzel ve çekişmeli bir maç izledik. Futbol olarak doyurucuydu.
Fakat alınan bu yenilgi en yakın rakibi Fenerbahçe’yi umutlandırdı. Psikolojik üstünlük el değiştirdi.