Sakin F.Bahce galip fitbol futbola maglup

Trabzon’da sık sık duran bir oyun, gergin ve tepkili bir seyirci topluluğu vardı. Sahanin icinde ne gördük?

Alex’in yokluğunda iyi tasarlanmıs bir oyun stratejisi ve bu stratejiyi tahtada bırakmayacak makul bir kadro gördük Fenerbahce’de. Sakin ve soğukkanlıydı konuk takım. Karşısında ise gergin, öfkeli ve sabırsız bir Trabzonspor vardı. Selçuk, Emre ve Baroni takimin hem savunma performansını, hem de pas ritmini yukarı çekebilecek özellikte oyuncular. Bu tip deplasman maçlarında oyun üstünlügünü almak önemlidir. Fenerbahce orta sahadaki üclüsüyle hemen oyun hakimiyetini alacağının işaretlerini vermişti mçcin başında. Bu işaretleri takiben Emre’nin baskısıyla kaptığı top ve Baroni’nin pas zamanlaması Fenerbahce’ye ilk gol fırsatını ve golünü kazandırdı. Emre güzel bir vuruşla attı golu. Trabzon golün santrasını yaparken, ne kadar sabırsız ve telaşlı olduğunu gösterdi. Izlenmesini öneririm. İlk yari boyunca oyunun bir kaç kez durduğunu gördük. Oyun akıcı hale gelemedi bir türlü. Sınırlı süre de olsa, oyun aktığında ise konuk takımın oyun üstünlüğünü rakibe vermediğini gördük. Yarım saat dolarken Bienvenu’nün golu geldi. Durum 2-0 olduktan sonra yine telaşlı Trabzon, sakin Fenerbahce seyrettik. Devre sonunda Burak durumu 2-1’e getiren golu attı. Golün santrasından 4-5 saniye sonra Zokora’nın PFDK’dan rol çalan tekmesine tanoklok ettik. Abitoglu’nun sarı kartını not aldık. İzlenmesini öneririm. Devre bitti ve sahaya giren insanlar gördük. Oneririm, izlenmeli. Uzatmadan özetleyim; Sahaya akıl, strateji ve ölcülü bir hırs koyan Fenerbahce vardı. Telaşlı, öfkeli ve maçı başka boyutta yaşayan bir Trabzonspor vardı. Maç hazırlığında, stratejide, oyunda ve tabelada üstünlük net bir biçimde Fenerbahce’deydi.

İkinci yarıda Trabzonspor biraz sakinleşmiş gibiydi. En azından devre başında. İkinci yarıda ne gördük oyun sahasında?

İlk yarıya oranla biraz daha topla oynamaya çalısan bir Trabzonspor ve sakinliğini korumaya çalisan bir Fenerbahçe gördük. Bu yarıda ev sahibi takım daha önde oynadı. Hücum oynamaya çalıstı. Ancak kendi bildiği gibi hücum oynadığını söyleyemeyiz. Bilmediği türde hücum oynadı Trabzonspor. Bunun sebebi Fenerbahçe’nin kendi kalesine makul bir mesafede yaptığı kompakt savunmaydı. Savunmanın sonu ile kaleci Vokan arasında çok akıllı bir mesafe bıraktı konuk takım. Bu mesafe Trabzonspor’a sızma pası ve sızma koşusu fırsatı birakmayan bir mesafeydi. Konuk takım firsat buldukça çabuk kontrataklar da denedi. Trabzonspor’un boşalttşğı sahayı çabuk kateden Baroni’nin maçı bitiren golünü izledik.

Macin yıldızlarıi?

Aykut Kocaman’ı kutlarım. Kusursuza yakın hazırlamış takımını. Bekir sahadaki 22 oyuncunun en iyisi değildi belki ama en sogukkanlısıydı. Kutlamalıyız Bekir’i. Baroni gol ve asistle performans olarak öne çıkan isimdi.

Futbola dair değerlendirme yapmanın zor olduğu bir maçtı. Tribün ve saha olayları için ne söylenebilir?

Ben hiçbir şey söylemem. Aramıza aldığımız Yugoslavlarla beraber oynadığımız bir oyun vardı. Fitbol derdik. Fitbol’a devam etseydik iyiydi. Futbolu bu kadar becerebiliyoruz. Kim haklı kim haksız degil mesele. Utanabiliyor muyuz, utanamıyor muyuz? Mesele bu. Bu defa ilk iş utanabilenlerin bir adim öne çıkması olmalı. Var mı gelen?