Ankara, önümüzdeki hafta başkentlik tarihinin en önemli toplantısına ev sahipliği yapacak. 7-8 Temmuz’da düzenlenecek NATO Zirvesi’ne teşkilâta üye ülkelerin devlet veya hükümet başkanları, dışişleri bakanları ve yüzlerce diplomat ile NATO’ya üye olmadıkları halde davet edilen devlet adamları katılacak.
Lise ve üniversite senelerimde yaşadığım Ankara’da bürokrasi kendini her yerde hissettirirdi ama şehre insanların birbirleri ile gayet samimî olduğu irice bir kasaba havası hâkimdi. Esenboğa Havaalanı’na inen yabancı konuk Ankara’ya havaalanından şehre uzanan ve iki yanında gecekonduların arz-ı endâm ettiği dar bir asfalttan götürülür ama dışarıya bakıp da estetik rezaleti görmemesi için yol boyunca mümkün olduğu kadar lâfa tutulup meşgul edilirdi.
Karlı gecelerde vasıtaların Kızılay’dan Çankaya’ya bile çıkamadıkları o senelerin başkentinde, yabancı konuklar otellerde ağırlanır ve şayet boyları uzun ise yatacakları yatak bulmakta bile sıkıntı çekilirdi. Meselâ, 1962 Ağustos’unda gelen Birleşik Amerika Başkan Yardımcısı Lydon Johnson’u Kızılay’daki Balin Oteli’nde misafir etmiş ama boyunun uzun olduğunu unutmuş ve çıkabilecek protokol rezaletini gelişinden birkaç saat önce Siteler’de uygun bir karyola yaptırarak önleyebilmiştik.
28 Ekim 1975’te beş günlüğüne gelen İran Şahı Rıza Pehlevi ile karısı Farah’ın gelişlerinden itibaren de terslikler yaşanmıştı. İran Büyükelçiliği, Ankara çiçekçilerinin hiçbirinde Şah için Esenboğa’da yapılacak karşılama töreni sırasında Farah Pehlevi’ye vermeye lâyık çiçek bulamadığı için Avrupa’dan alelâcele bir buket getirtmişti. Şah ile hanımını Çankaya Köşkü’nde misafir edecektik ama Köşk’te misafirlere lâyık bir yatak odası yoktu! Çareyi zamanın first lady’si Emel Korutürk bulmuş, İstanbul’da Moda’daki köşkünden nefis bir yatak odası takımı ile bir avizeyi ve bir halıyı hemen Çankaya’ya taşıtmış, Şah ile hanımı kendileri için alelâcele hazırlanan bu yatak odasını kullanmışlardı. Emel Korutürk evinden gelen oda takımlarını Şah’ın Türkiye ziyaretini tamamlamasından sonra geri göndermemiş, hattâ eşi Fahri Korutürk’ün 1980’de görev süresinin bittiği gün Çankaya’dan ayrılırlarken “Devlete ileride belki yine lâzım olur” diyerek Köşk’te bırakmıştı.
O kadar eskiye gitmeye aslında pek de gerek yok… 1999 Kasım’ında Türkiye’ye gelen Amerikan Başkanı Bill Clinton için Hariciye Köşkü’nde verilecek resmî yemek öncesinde çekilen sofra takımı sıkıntısını yakından bilirim.
NATO, “KİTAP EHLİ” OLACAK!
Aşağıda, bazı fotoğraflar görüyorsunuz. Bunlar, Ankara’da önümüzdeki hafta yapılacak NATO Zirvesi’nin toplanacağı mekânlardaki hazırlıklara ait...
Zirve, Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’ndeki Sergi Salonu’nda ve salonun hemen yanıbaşındaki Millet Kütüphanesi’nde toplanacak. Liderler sergi binasının büyük salonunda biraraya gelecekler, diplomatik temaslar üst katlarda, açıklamalar da kütüphanenin “Cihannüma” salonunda yapılacak.
Külliye’de görevli bir arkadaşım şaka niyetine “Zirve için gelen liderler kütüphaneyi görüp kitap ehli olacaklar” diyordu...
Kubbeli olan ve harikulade bir görüntü veren Cihannüma, geçen Kasım’da Türkiye’ye gelen Papa 14. Leo’ya da gezdirilmiş ve Papa konuşmasını burada yapmıştı.
Fotoğraflar mekânın nasıl etkileyici bir yer olduğunu gösterdiği için fazla bir şey yazmaya gerek bulunmuyor ama merak ettiğim bir husus var:
Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’nin inşasına karar verildiği zaman “İstemezüüük!” diye yeri göğü birbirine katanlar, Amerikan Başkan Yardımcısı’nın Ankara’ya gelişinden birkaç saat önce Sanayi Sitesi’nde adamın boyuna uygun karyola imal ettirmek zorunda kalan ve İran Şahı ile karısını yatıracak bir yatağı bile sahip olamayan Türkiye’nin nereden nereye geldiğini acaba idrak edebiliyorlar mı?
