Sağda Dia, solda Tansaş

NE 4-3-3, ne 4-2-3-1...

Aykut Hoca, takımın şablonunu nihayet açıkladı;

“Kurtlar Vadisi” kadar heyecanlı, “Ezel” gibi sürükleyici, “Lost” kadar gizemli, “Çocuklar Duymasın” gibi bizden, “Aşk-ı Memnu” kadar ihtiras ve entrika dolu, “Süheyl-Behzat Uygur” ayarında bir takım.

Fenerbahçeliler öyle bir 6 hafta yaşadı ki, belki 6 senede bu kadar olay görmedi. İlk yarıda 5 gol olan maçlar, seyircisiz 8 gol, yedek stoper götürülmeyen deplasman maçı, Alex polemikleri, 2 haftada 2 kupadan elenmeler vs...

Yine de bunlar aslında bir Fenerbahçeli için olağan şeyler.

Zira şu an bir araştırma yapsalar, kanserlilerin % 70’ı Fenerbahçeli çıkar.

Şimdi ben diyeceğim ki, Alex’i çıkar, bu takım 4-3-3 oynar.

Lakin daha Aykut Hocam, Bilica’yı, Selçuk’u çözemiyor ki, sıra 4-3-3’e gelsin.

Aykut Hoca’nın kafası bence hâlâ çok karışık.

Zannedersin ki, Çırağan’da düğünü Aykut Kocaman yaptı.

Adamcağız 6+2 ile kafayı yoruyor, maç 6-2 bitiyor.

O daha da enteresan.

Bu arada kabul ediyorum; 4-3-3, Selçuk-Ali Bilgin-Deniz Barış ile çok zor bir taktik.

Ama senin elinde Stoch-Niang-Dia var.

Bu arada sağda Dia var, fakat sol bekte bir adam var ki, bir şey söylemeyeyim.

Sonra adımız ırkçıya çıkıyor.

Ve son söz Ali Sami Yen Stadı için...

Ben hayatımda böyle bir basın tribünü görmedim. Zaten ben hayatımda başka bir basın tribünü de görmedim.

Bu stadın bitmiş de olsa bir ruhu var.

Bu stat binlerce ünlü gördü.

Kızılyıldızlar, Barcelonalar, Milanlar, Chapuisatlar, Hasslerler, Metallicalar...

Ben eminim bu stadın yıkılması ile Türkiye’nin Avrupa’da başarı defteri denen şey kapanacak.

Çünkü bu havayı hiç kimse, hiçbir yerde bir daha yakalayamaz.

Fakat benim takıldığım nokta şu;

Sen ne uğraşıyorsun TOKİ, MOKİ, hak ediş, proje ile.

Hazır ayağına bir maç gelmiş. İzin versene 30 bin Fenerbahçe’liye, stadı 5 dakikada yıksın.

Bir de oyun yapıyorsun, “Fenerbahçe deplasman takımı. O yüzden kale arkasını verdik” diye.

Yahu adamlar, Sami Yen’de 6 atacağız diye bütün İstanbul’u yakacaklar, sen stadı düşünüyorsun.