Finale yakışmak gerek...
Süper Final'in açılışı tek kelimeyle muhteşemdi. Sanki Şampiyonlar Ligi final maçı oynanıyor havası yaratılmıştı. Yetkilileri kutlamak gerek. Yalnız finallere de yakışır olmak gerekiyor. Trabzonspor'un bu anlamda şöleni bozan taraf olduğunu söylemeliyiz. Şöyle ki, ilk yarıda hiçbir varlık gösteremedikleri gibi pozisyonları da yoktu. Hayret! Sadece Halil, Alanzinho ve Zokora uzaktan kaleyi yokladılar. Yani Nasrettin Hoca misaliydi. Ya tutarsa...
Fenerbahçe açısından durum çok farklıydı. Coşkulu futboluna seyircisi de müthiş destek verince Trabzonspor kendi yarı sahasından çıkamaz oldu. Gerçi Trabzonspor gol bulmaya hiç niyetli değildi ki. Sadece Burak Yılmaz'ı Fenerbahçe defansının arkasına kaçırma planı vardı o da tutmadı zaten. Çünkü Burak'a atılan her top neredeyse ofsayt oldu. Her şeyin farkında olan Fenerbahçe, Trabzonspor'a karşı çok ciddi oynadı. Bol pozisyon buldular, organize ataklar geliştirdiler ve Gökhan Gönül'le de bir şutları direkte patladı. Sonrası Baroni'nin uzaktan sert şutuna Tolga Zengin'in engel olamayışını da normal karşılamak gerekiyor. Ne yapsın ki Tolga tek başına...
Şenol Güneş, nihayet işlerin iyi gitmediğinin farkına varınca ikinci yarıya radikal değişiklikler yaparak başlamak zorunda kaldı ama bize göre çok geç kalmıştı. Olcan Adın'ı oyundan alarak Cech'i kendi yerine monte etmesi doğruydu. Ardından Celustka'yı da sağ kanada... Serkan'ın da forvete besleyici oynatılması zamanında olması gereken işlerdi ama Trabzonspor havasını kaybettiğinden yine hiçbir varlık gösteremedi. Sow'un 61'de attığı gol de Trabzonspor'un iyice moralini bozdu.
Sow'un golünden hemen sonra Serkan Balcı'nın net gol pozisyonunu Volkan Demirel'in eritmesi de Trabzonspor'un sonunu iyice hazırladı. Bu arada hakem Bülent Yıldırım'ın mükemmel maç yönettiğini de söylememiz gerekiyor. Çok otoriterdi. Tebrikler.. Neyse, Fenerbahçe 2'inci golden sonra iyice sazı iyice eline aldı ve Trabzonspor'u kendine çekerek daha fazla gol pozisyonu bulmaya başladı. Gerçi Trabzonspor ilk yarıya oranla ikinci yarıda en azından oynar gibi yaptı ama Fener'in coşkusu karşısında hareket alanı iyice kısıtlandı.
Sonuç olarak Trabzonspor, Süper Final'lerin başlangıç maçında sınıfta kalmıştır. Fenerbahçe maçında varlık gösteremeyerek hayal kırıklığı yaratılmıştır. Tamam Saraçoğlu'nda maç kazanmak zor ancak biraz futbol oynamak gerekmez mi? Biraz mücadele etmek gerekmez mi ve hepsinden önemlisi ruh ortaya koymak gerekmez mi diye sormak sanırım en doğal haktır...