Şükür, Sinem öpüştü

ARDA Turan ile birlikte olduğu zamanlarda “öpüşme” yasağı olan Sinem Kobal şükür öpüştü. Aman o öpüşürken sosyal medyada ne geyikler döndü size anlatamam. Ne çok önem veriyoruz böyle öpüşme, sevişme sahnelerine. Birçok internet sitesinde de en çok tıklanan, izlenen sahneler bunlar oluyor. Hele son günlerde dizilerde sürekli soyunan erkekler var ki aman aman. Bu baklavalı soyunan erkekler hayatımıza Aşk-ı Memnu’da Kıvanç Tatlıtuğ ile birlikte girdi, maşallah hâlâ da devam ediyor. Kliplerde de durum aynı. Ebru Gündeş’in klibinde mesela. Kızların hepsi giyinik ama erkekler çıplak çıplak oturuyor, evde dolaşıyor, hüzünleniyor. Yani “Ay dur çok daraldım, üzüldüm ben bir soyunayım” durumu hâkim. İlahi güler misin ağlar mısın acınacak halimize.

Aklıma takılanlar

- Okan Bayülgen’in programı ‘Dada Dandinista’nın saati bir hayli geçti. Bir kadın telefonda belli ki saatlerce beklemiş. Hatta belki de defalarca sözü kesilmiş. Belki de ne demek istediğini anlatamamış. Ve sonunda isyan edip “Gecenin bu saatinde ben arıyorsam bana saygı duymalısınız” diyerek çıkışıyor Okan’a. Okan bir ara duraksıyor, sonra da nedense telefon kapanıyor. Hattan düşüyor, klasik. Doğru, çok doğru. Ancak Okan aynı Okan, bir değişiklik yok. Bazen konuklarını dinliyor, bazen onlara söz veriyor. Bazen telefondaki insanla konuşuyor. Ama bazen. Genellikle hep kendi konuşuyor, bağırıyor, çağırıyor, kızıyor. Anlayacağınız bir değişiklik yok.

- Güven Hokna’nın ilk başta yaptığı Gökçe Bahadır açıklamalarını çok ciddiye almadım. “Ustadır vardır bir bildiği” dedim geçtim. Ama buna devam edince işin saygısı da yok oluyor. Ve insanı üzmeye başlıyor. Güven Hokna’nın yanında bir seveni yok mudur “Sen ne yapıyorsun, hiç yakışmıyor sana bu durum” diyen?

- Dün Facebook’a Keanu Reeves’in metrodaki görüntüleri düştü yine. Oysa bu görüntüler 2013 yılında çekilmiş, çok eski yani. Ama hâlâ insanların dikkatini çekiyor. Ve sürekli birbirleriyle paylaşıyorlar. Üstelik bir de yerinden kalkıp kadına yer veriyor. Ne güzel, ne medeni bir davranış öyle değil mi? Üstelik bunu yapan bir dünya starı. Keanu Reeves metroda göründüğü zaman gazetelerde “Nereden nereye” diye bir başlık atıldı mı acaba? Bizim bazı gazeteci arkadaşlarımız bayılıyor da bu başlığa. Sanki metroya, otobüse binmek çok fena bir şeymiş gibi. Metroda da beyazperdede de muhteşem. Pazar günü John Wick’i izledim. Keanu Reeves yine muhteşemdi. Adam her filminde küllerinden doğuyor ve kesinlikle yaşlanmıyor.

ViCDANSIZ

DÜN sabah “Alt komşumun çocuğu ile günü bitirip onunla uyanıyoruz. Sürekli ağlıyor” tarzında bir twit attım. Ben ne ettim de bu twit’i attım. Aman Tanrım yemediğim laf, işitmediğim söz kalmadı. Ne vicdansızlığım kaldı ne de gaddarlığım. Hatta “Senin de çocuğun olsun da gör”, “Senin çocuğun ağlasın da komşunu sen düşün o zaman”, “Umarım anne olursun da bu sıkıntıyı yaşatmayacak uslu bebeğiniz olsa bile komşunuzu anlarsınız bir gün” gibi uzayıp gider. Hatta bazılarını sildim. Çünkü gerçekten ağır hakaret ve küfür içeriyorlardı. Annelerin düşmanlığını kazanırsanız vay halinize. Hele hele Türk annelerinin. Ne çocuklarına laf kondururlar ne de kendilerine. Peki tamam kondurmayın da ben size tek bir soru soracağım. Şöyle bir arkanıza yaslanın ve etrafa bakın. Bu ülkede neden çocuklar sürekli ağlıyor? Neden bizim bebeklerimiz ağlıyor? Onlara iyi bakılmadığından değil. Onların bir şeyden huzursuz olmalarından kaynaklanıyor. Restoranda, parkta, uçakta çocuklarımız sürekli bağırıyor, çağırıyor, ağlıyor. Neden? Çünkü huzursuzlar. Çünkü sizin huzursuzluğunuzu, mutsuzluğunuzu, eşiniz ile yaşadığınız sıkıntıları hissediyorlar. Evin içinde dört duvar arasında neler konuşuluyor neler. Onların hepsini duyuyorlar. Nasıl ağlamasınlar. Ben bu kocaman halimle 24 saat ağlamak istiyorum bazen. Hele o sürekli ağlak dizilerin açık olduğu, cinayetlerin çözüldüğü, kavgaların olduğu televizyon programlarının izlendiği, televizyon sesinin sürekli açık olduğu evlerde büyüyorlar. Nasıl ağlamasınlar Allah aşkına.