Herkes pazarı bekliyor ama...
Tamam Tarkan’ın pazar gününü beklemesini anlıyorum, ama herkesin beklemesini anlamıyorum. Birçok kişi tüm işleri durdurmuş durumda. Pazar günü çıkacak kararla devam edeceklermiş işe güce.
Kepenk kapatın bari. Ne saçma. Sonuç olarak biz bu ülkede yaşıyoruz. O yüzden işleri hiçbir saniye durdurmamak daha iyi değil mi?
İşleri durdurmak, dünyanın en saçma şeyi. Bu tamamen işe, verilen emeğe, çalışana, evine ekmek götürene haksızlık.
Mesela geçen bir yapımcı aradı. Çıkaracakları bir proje için anlaştıkları sponsor, “Pazar günü geçsin öyle imzalayacağız” demiş. Ben de özellikle sponsor firmayı sordum. Baktım ki etkilenecek bir kurum değil. Ama nedense o da çoğunluğa katılmış bekliyor.
Yapmayın, etmeyin, yazıktır. Çalışmak, durmamak gerek. Yılmamak gerek. Pes etmemek gerek.
Evet de çıksa hayır da...
- Biz tanımadığımız insana kapımızı açıp ekmeğimizi bölüşen bir toplumuz.
- Biz dil, din, ırk ayrımı yapmadan el ele tutuşup en kötü günde bile ekmeğimizi bölüşen bir toplumuz.
- Biz komşunun kapı- sını çalıp “Evde tuz kalmamış, biraz tuz alabilir miyim?” diyen bir toplumuz.
- Biz Mısır’da kilise bombalayan canilere karşı koşup ilk kan veren Müslü- manların yaşadığı bir toplumuz.
- Biz “Neler yaşadık, ne zorluklar gördük” diyen bir toplumun torunları, evlatlarıyız.
- Biz yabancı gelin, damat sevip göklere çıkaran bir toplumuz. Daha sayayım mı? O yüzden “Evet” de çıksa, “Hayır” da çıksa biz biriz. Bölünemeyiz, ayrılamayız. Daha anlayışlı, hoşgörülü, saygılı olmalıyız.
Tarkan, pazar gününü bekliyor
Dile kolay, Tarkan albüm yapmayalı 6 sene oldu. Bu 6 sene içinde üç kez son dakikada albüm çöpe atıldı. Çünkü Tarkan’ın bir türlü içine sinmedi şarkılar.
Ama artık tamam, sona gelindi. Ve Tarkan bu pazar günü referandumun bitmesini bekliyor yeni albümünü çıkarmak için. Tabii keşke beklemese. Güzel bir şarkı ne iyi gelir, biraz rahatlatır bizi seçim arifesinde.
Malum 7’den 70’e Tarkan birleştiriyor insanları. Yüzleri güldürüyor. Konserler döneminde bunu sık sık yazıyoruz. O sahneye çıktığı anda insanların enerjisi değişiyor. Gerçekten o anlamda çok kıymetli.
Tarkan mutluluk aşılı- yor insanlara. Tam da sırasıymış güzel bir şarkının çıkması, ama neyse az kaldı. 6 sene bekledik, birkaç gün daha bekleriz, öyle değil mi? Yeter ki çıkarsın, vazgeçemesin.
Ki ben, “Tarkan’a güvenmiyorum, son dakika iptal eder” dedim, ama bu sefer tamammış. Dinleyen birçok kişi de “İnanılmaz şarkılar var. Yıllar öncesine gideceksiniz. Tarkan öyle şarkılar yakalamış ki ortalığı kasıp kavuracak” diyor.
Hadi bakalım inşallah. Dört gözle bekliyorum. Çünkü gerçekten güzel şarkı özledim ben. Altyapısı güzel, sözleri güzel, tınısı güzel... Sıkılmadığımız, bıkmadığımız “Bu ne?” demediğimiz şarkı özlemimiz var.
Hadi Tarkan bekliyoruz, gel artık.
Kadınların hiç mi suçu yok?
Benim kadınları ne kadar koruduğumu, onlara laf söylettirmediği bilen bilir. Hemcinslerimin hak etmedikleri davranışlara maruz kalarak ses çıkarmadıklarını gördükçe çıldı- rıyorum. Ve bu yüzden de erkeklerin yaptığı birçok harekette kadınları suçluyorum.
Sık sık da yazıyorum zaten. En son yine bir gece yarısı kendisine tokat atan adamın peşinden koşarak “Bırakma beni” diye bağıran bir kadına şahit oldum.
O adam nasıl ikinci tokadı atmasın ki? Ya da kadını neden aşağılamasın ki? Kadın tokadı yemiş, hâlâ “Bırakma beni” diye bağırıyor adamın peşinden.
Gerçekten çok üzülüyorum, kahroluyorum, “O tokadı yiyip niye adamın peşinden gidiyor” diye. Mesela Ali Ağaoğlu’nun beraber olduğu kadınlar için de üzülüyorum. Düşünsenize kendilerinden “Malım onlar benim” diye söz eden bir adamla birlikteler.
Onun kendilerine sağladığı konforlu hayat güzel ve tatlı geliyor. O yüzden de kendilerine söylenen her sözü yalayıp yutuyorlar. Kadınların bunları hak etmeyecek kadar değerli olduklarını bildiğim için kahroluyorum. Yoksa bana ne.