Gel de yanma

DÜN geceki yarı final oyununun futbol yorumunu maçtan önce yapmanın bir işe yaramayacağını zaten yazmıştım. Maç başladı, sahada fırtına gibi bir Benfica vardı. İlk 10 dakika dolmadan ev sahibi golü buldu. Fenerbahçe ise kendi alanından çıkamıyor, rakibi durdurmakta zorluk çekiyordu. Tablo iç açıcı değildi. Nadir bir atakta kazandığımız penaltı bize bu maçı da geçeceğimiz müjdesini verir gibiydi.

Amsterdam’ı en çok isteyenlerden Hollandalı Kuyt’ın penaltı vuruşu ile gelen gol onlar için Işık Stadı’nı karartırken, bizi aydınlığa taşıyordu. Ne yazık ki eşitlikten sonra sahada yine Benfica vardı, golü bulup

yine öne geçtiler.

Golden sonra Benfica üçüncü gol için yüklendi, Fenerbahçe çok adamla savunma yaptı. Eksik Fenerbahçe’de önce Selçuk’un ardından da Gökhan Gönül’ün sakatlanıp oyundan çıkışları pek hayra alamet değildi. Ev sahibi seyircisinin baskısıyla üçüncü golü de bulunca işler iyice zora girdi.

Dün geceki oyunun yine uzun uzadıya futbol yorumunu yapmaya gerek yok. Şimdi şu oynasaydı, bu oynasaydı diyebilirler. Dün gece Işık Stadı’nda mücadele eden Sarı-Lacivertliler ve Aykut Kocaman her şeye rağmen alkışı hak ediyor. Hepimiz finali görmek istiyorduk. Finale çok yaklaştık ama göremedik. “Gel de yanma” demiyor değiliz.

Ama bu takım mutlaka bir gün bu finali de görecek, bu kupayı da kaldıracak.