Zor dostum zor

Fenerbahçe’de olup bitenlere akıl sır ermiyor. Ligin daha ikinci haftasındayız. Ne takımın havası var, ne tribünlerin ne de teknik direktörün... Bu yıl yaptığı flaş transferlerle güçlendiğini sandığımız takım geçen yıldan daha kötü. Tribünler daha takım sahaya çıkarken homurdanmaya başlıyor. Selçuk ve Caner ilk 11’de, Hasan Ali yedek, Kadlec tribünde Emre ve Mehmet Topal sakatmış. Cristian, Yobo ve Krasiç dte dışarıda kalanlardan. Orta sahası takviye isteyen F.Bahçe’de yeni transfer Homen’in lisansı bile yok. Kadrosunda 11 yabancı olan bir takımın yönetimi 6+0+4’te ısrarcı davranıyor. Anlayan varsa bana da anlatsın. Geçen yıl takımı sırtlayan Sow ise yedek kulübesinde. Neden? İsterseniz maça geçelim. İlk 45 dakika bittiğinde F.Bahçe‘nin organize tek atağı yok. Takım ne paslaşmayı ne de yardımlaşmayı becerebiliyor. Futbolcular hem tedirgin hem gergin hem de korkak. Maça ağırlığını koyacak bir isim yok. Kalede Mert takımın yıldızı. Kurtardıkları içinde bir de penaltı var. Emenike gelince her F.Bahçeli ‘hayat bayram olacak’ diyordu. Emenike geldi henüz sahne almadı. Eskişehirspor üzerine gelemeyen, moralsiz, yorgun ve eksik F.Bahçe’den ilk 45 dakikada faydalanamadı. İlk bölümde futbol oynamayan, pozisyon bulamayan F.Bahçe’nin görüntüsü ikinci yarıda da fazla değişmedi. İkinci yarının başında Kuyt’ın ustaca attığı kafa golü işleri değiştirir sandık yine yanıldık. Takım bir türlü pozitif futbola yönlenemedi. Oyun rölantide giderken Eskişehirspor’a piyango vurdu. Bir hava topu pozisyonunda topun ele çarpmasına İlker Meral ‘penaltı’ dedi. Necati’nin penaltısını Mert çelerken maça damgasını vurdu. Son bölümde de Eskişehir yüklendi F.Bahçe direndi. Misafir takım net pozisyonları Necati başta olmak üzere cömertçe harcayınca maç F.Bahçe’nin oldu. ‘Kazanan hep haklıdır’ derler. Evet bu galibiyet F.Bahçe’ye bir yerde ilaç oldu. Bu futbolla büyük hedefler kovalanır mı derseniz ‘zor dostum zor’ derim.