Türkiye bunu hak etmiyor
Tuhaf ve bir o kadar da can sıkıcı bir durumla karşı karşıyayız.
Dünyadaki en büyük çatışmalara ve rekabetlere bu denli yakın olan bir ülkenin, böylesine kafa karışıklığı içinde olmasından söz ediyorum.
ABD ve Rusya arasındaki en büyük çatışma alanlarına Türkiye, pek çok ülkeden ya daha yakın ya komşu ya da bizzat içinde. Ukrayna, Suriye ve şimdi her zamankinden daha fazla Doğu Akdeniz ve Karadeniz dersek herhalde yeterli olur.
Coğrafi olarak uzak gibi görünse de ABD-Çin rekabetinin İran’a kadar uzanan hattında da Türkiye var.
Bir şekilde bilmesi gereken herkesin bunlardan haberdar olduğunu söyleyebiliriz. Dolayısıyla devlet aklının yukarıda saydığımız çatışma alanlarında bizleri nasıl koruyacağı konusunda hazırlıklı olduğunu da öngörebiliriz.
Böyle olduğunu umut ediyoruz, çünkü öyle olmak zorunda.
ÜRKÜTÜCÜ “KAMPANYA”
Şimdi kafa karışıklığı meselesine dönelim.
Her ülkenin bir şekilde operasyona açık zaafları, zayıflıkları ve fay hatları olabilir.
Bunları savunmak, gidermek, azaltmak ya da operasyonları engellemekteki başarınız, devlet olma kabiliyet ve kapasitenizi gösterir.
Peki her vesileyle atıfta bulunduğumuz köklü devlet geleneğine sahip bir ülkenin, bu denli açık operasyonlara maruz kalmasını nasıl izah edebiliriz.
Son haftalarda büyük bir tırmanış gösteren ve Suriye’den gelenler başta olmak üzere mülteciler üzerinden yürütülen “kampanya”nın bu kadar karşılık bulması ürkütücü değil mi.
Türkiye’nin mültecilerle ilgili süreci yönetirken önemli hatalar yaptığını söyleyebiliriz.
Bunun Suriye politikamızdaki yanlışlarla bağını da anlatabiliriz.
Bunlara dair eleştirilerimi daha önce dile getirdim, bugün de farklı düşünmüyorum.
Türkiye’nin bu sorunda en başta Batının ikiyüzlü tavrı nedeniyle yaşadığı sıkıntıları da tekrar not ediyorum. Zira bu noktaya tek başımıza gelmedik. Suriye’deki eli kanlı rejimi koruyanların payını unutmayalım.
Öte yandan siyasetin, iktidardan muhalefete kadar bu sorunla mücadele konusunda belli bir mutabakata ilerlemesini de önemli buluyorum. Böyle hassas bir konunun iç siyaset malzemesi haline getirilmesinden de acilen sıyrılmak gerekiyor.
Çünkü karşı karşıya kaldığımız operasyon, bu konuda yapılan hatalardan, ihmallerden çok daha fazlasını içeriyor.
Türkiye bunu asla hak etmiyor.
Ayrıca kafası karışık olmaya bir an bile tahammül edecek durumda değil.
VAHİM AYMAZLIK
Mülteciler konusundaki toplumsal duyarlılığı yansıtmakla kışkırtmak arasındaki fark çok ince. Duyarlılıklar üzerinden yapılan tahrikleri meşru saymayı da vahim bir aymazlık olarak görüyorum.
Maruz kaldığımız operasyon apaçık biçimde sokakları tahrik etmeye yönelik. Daha önce yapılan Altındağ benzeri provaların başarısız olmasına bel bağlayacak bir manzara yok karşımızda.
Bir yandan bu tehdidi doğru anlamak ve acil tedbirler almak zorundayız. En başta dört bir yandan fışkıran dezenformasyona dikkat kesilmeliyiz. Bilerek bunu yapmanın, yalan yanlış bilgiler ve görüntülerle özellikle sosyal medyayı zehirlemenin mutlaka hukuk önünde bedeli olmalı.
“Pardon o görüntü başka yerdenmiş” demenin anlamsız olduğu bir noktadayız. Paylaştığınız yalanlar milyonlara yayılırken, sözde özür dilemeniz kimseye ulaşamıyor ne yazık ki.
Diğer yandan zamanla yarışacağımız başka adımlar da var.
Suriye başta olmak üzere bölge politikalarında bu sorunun çözümüne dair adımlar ve temaslar hızlandırılmalı.
Yeni mülteci akınlarına karşı alacağımız tedbirler ve geri dönüşlerin hızlandırılmasıyla ilgili projeler; bunların hiçbirinde bir an bile tereddüt edilmemeli.
Ancak özellikle geri dönüşle ilgili çalışmalar, Türkiye’nin itibarını ve her şeyden önce insanlık onurunu merkeze alarak yürütülmeli. Son dönemde estirilen rüzgarlar, bizi vahim hatalara yönlendirmemeli.
Unutmadan…
Şu günlerin moda giriş cümlesi olan “Aslında ben ırkçı değilim”e dair söylenecek söz, en azından kendi payıma gayet net.
Irkçı ırkçıdır, bunun aması filan da olmaz. Hele masumiyetinden kimse söz edemez.
Böyle bir zihniyete dayanan hiçbir çözüm, öneri ya da yaklaşım meşru sayılamaz.