Şubeleştiği geceye denk gelmişiz...
Elio, açıldığı günden beri gayet istikrarlı giden bir restoran. Hatta hem şık hem rahat ortamı, hem genç hem orta yaşlı müşterileri, doymaya geleni ve içmeye geleniyle; tam kıvamında bir İtalyan...
Her zamaki, gibi olmayan yemek, ikram ve servis kalitesine şaşırdığımız için sorduk "Ne oluyor" diye? Meğerse; Nişantaşı, Sedef Adası gibi keyifli dükkânlardan sonra Ataköy şubesini açmaya hazırlanıyormuş Elio Ailesi. O gece de mutfağın ve servisin bir bölümü "deneme yemeklerine" başlayacakları Ataköy şubesinin son hazırlıkları için Nişantaşı'nda değil de Ataköy'delermiş.
Hal böyle olunca, reçetesi ve sunumu hafif şaşmış ikramlara, ılık beyaz şaraplara, sossuz salatalara, hatta tatlı tabaklarımızdaki artanları alt kattaki bir masada ayaküstü mideye indiren personele maruz kalmanın şokunu yaşadık.
Şubeleşmek, büyümek elbette her işletmenin istediği bir şey.. Ancak bunu yaparken standartları korumak şart. Bir kerelik yaşadığımız bu olumsuz gecenin bir "istisna" olduğundan ve Elio'nun kaidesini bozmayacağından eminim.
Emin olduğum ve denemenizi tavsiye edeceğim bir lezzetse; "şehrin en iyilerinden biri" olduğuna inandığım İtalyan çingenelerinin kuzu incikten yaptığı yahni yani Elio'nun Osobuko'su!
OBJEKTİFTEN HAVANA...
Herkes Küba'yı ve Havana'yı görmek ister kuşkusuz. Levent Özçelik'de bundan yola çıkarak Küba'yla ilgili harika bir kitabı hayata geçirdi. İsmi "Bir Gün Mutlaka Havana".
Kitap raflardaki yerini almadan önce Havana Club Rom'un katkılarıyla bir davet yapıldı AUF/Nupe-ra'da.. Epey de katılım vardı geceye. İyi müzikler, iyi ikram ve değerli dostlar, rafine muhabbetler...
KİTAPTA ÇOK İYİ KARELER VAR
Gecede muhabbetten çok anlamamışım. Çok yol almamışım fotoğrafların içinde! Bunu Levent'in imzaladığı kitabını elime aldığımda anladım.
Çok iyi kareler, renkler, hayatlar var kitapta. Evlerin içindeki kareler mesela. Bizim gibi, televizyonlarının, müzik setlerinin üstüne üçgen-dantel örtüler örtüyorlar. Küba'ya gitseniz bile, bir zaman bir Havana evinin içini görmek ve hayata bu kadar yaklaşmak nasip olmayabilir.
Bana sorarsanız Levent Özçelik'in kitabından 2 tane alın. Birini kendinize saklayın. Diğerini de hediye edin bir sevdiğinize...
GAZİANTEP'E GİDEMEDİM AMA...
Başta "Katılırım" dememe rağmen gidemediğim bir sergi haberim var Gaziantep'ten. Antep deyince bende akan sular duruyor. Tabii bunda mutfağının lezzetinin de payı büyük.
Fakat son yıllarda Gaziantep'in sesi, mutfağı kadar sanat ve kültür gibi konularda da oldukça fazla duyulur oldu.
Kendi sanatlarında duayen 11 sanatçı tarafından hazırlanan katı, hüsn-ü hat, tezhip, mozaik, minyatür, ebru ve çini tarzındaki Gaziantep temalı eserler, 19-23 Nisan tarihleri arasında Gaziantep Şehitkamil Belediyesi Kültür ve Kongre Merkezinde sergilendi.
Orijinallerini yerinde görme fırsatını kaçırdım ama serginin tanıtımını üstlenenlerden öğrendiğime göre 11 Mayıs'ta İstanbul'a gelecekmiş.
Hepinize duyurulur...
Yanlış Laf Avcısı
Çağla'nın avı: "Sovan"
Doğrusu: "Soğan"