Aile terbiyesi
En klişe cümlelerden biridir, “İnsanlar doğar, büyür, ölür.” İnsanın doğum sürecinden öldüğü ana kadar geçen sürede neler öğrendiği oldukça önemlidir. Çünkü bu yolda öğrendiklerini yaşama nasıl geçirdiği belirginleştirir her şeyi. Sonunda ya şahane zaferler kazanacak ya da sonsuz hüsranlara uğrayacaktır ne de olsa.
Ama insanın bu gelişim evresinde her şey elinde değildir elbette. Doğduğu andan itibaren onu hayata hazırlayan, sayısı hiç de azımsanmayacak çevresel faktörler bulunur. Ama bunların içinde öyle önemli bir role sahip olanı vardır ki bütün hayatınızın şeklini belirler. Tabii ki kişinin ailesidir bu başrol kahramanları. Onlar nasıl rol modellerse kişinin de rolü az çok bellidir aslında.
Uzun zamanlar araştırılmış ve kabul görmüş bir kural vardır. Çocuk ilk 6 yıl ne öğrendiyse, ne terbiye aldıysa ailesinden sonrasını bu temel üstüne kurar. Bu yüzdendir ki size kazandırabilecekleri ne kadar fazlaysa, size kaybettirebileceklerini hayal edebilmeniz imkansız bile olabilir.
EĞİTEMEZSİNİZ
Neden bu kadar önemli diyorsanız hala aile terbiyesi şöyle anlatayım. Çok ama çok önemlidir bu terbiye çünkü bu terbiyeyi almamış olanı sonradan da eğitemezsiniz. Yola getiririm, değiştiririm diye yanılgılara düşmeyin sakın. İçine işlemişse terbiye yoksunluğu,öyle oluşturmuşsa temellerini komple binayı yıkıp yenisini inşa etmeniz anlamına gelir düzeltmek ki temel çürükse takdir edersiniz ki bu çok da kalıcı bir çözüm olmayacaktır. Dışını belki biraz süslersiniz değiştirmeye çalışarak ama sonunda olacak olan başından bellidir.
BÜYÜK MİRAS
Aile terbiyesi, aileden alınan en büyük mirastır aslında. Tüm maddi gerçekliklerin, makamın, mevkinin ötesindedir. Aile terbiyesi olmadan edinilen başarının da, sahip olunan servetin, makamın da zerre kadar değeri yoktur. Zaten bu terbiyeden yoksunken elde edilmişse bütün bunlar, ya elde ediliş şekli zorbalıkladır ya da olduğu yerin hakkını vermek mümkün olmayacaktır.
Hele ki bir yerlerde liderseniz, Başkansanız siz düşünün bu terbiyenin önemini. Siz alamamışsanız aile terbiyesini kime,nasıl örnek olacaksınız? Kime hakkaniyetle davranacaksınız? Yaptığınız hangi iş hilesiz,hurdasız olacak? Etik ve adil davranmayı nasıl öğreteceksiniz kendiniz öğrenememişken? Kim sizi niye kendine lider edinsin ki liderliğin gereklerini yerine getiremiyorken?
İşte bu yüzdendir ki önemli mevkiler, erdemli kişilere teslim edilmeli, önemli makamlara iyi bir aile terbiyesi alabilmesi mümkün olmuş kişiler getirilmeli. Çünkü bir kişi,terbiye sahibi olamamışsa sadece kendini yakmaz sahip olduğu güçle başında olduğu tüm teşkilatı yakar. Ne gibi sonuçlar doğar, o eksik terbiye nelere nasıl zararlar verebilir düşünmek bile oldukça korkunç.
Yani kısacası kürsüden ‘‘Bazı şeyler var ki söylemeye aile terbiyem müsaade etmiyor’’ demekle olmuyor!
Sevgiyle kalın, ağız tadıyla kalın ...
