Evren'in lakabı neden Zorti Kenan?
Uzun zamandır bir kitap okurken bu kadar gülmemiştim. Cezmi Ersöz’ün ‘Hata yaptıysam aramızda kalsın’ isimli yol öykülerinden bahsediyorum. Aslında, güleriz ağlanacak halimize durumu, orası ayrı tabii. Ersöz’ün aşk yazılarına alışkın biri olarak hiç böylesine hikayeler beklemiyordum doğrusu. ‘Dostum bu yürüyüş kaç gün sürer?’ isimli bir bölüm var ki okurken hakikaten gülmekten gözümden yaş geldi. Ersöz ,Cumhuriyet tarihinin en uzun yürüyüşüne çıkıp sadece 75 metre sonra gözaltına alınan bir avuç aydının hikayesini anlatıyor. Başrolde kendisi ve sanatçı Suavi var. Kitapta babasının arkadaşı Kenan Evren ile ilgili ayrıntılara da yer verilmiş. İlginizi çekeceğini düşündüğüm bir bölümü yazarının cümleleriyle aktarıyorum. X X X Babam 12 Eylül darbesinin olduğu sabah uyuyordu. Televizyonda Kenan Evren, o esnada yanında oturan darbeci generallerle ülkeyi uçurumun kenarından nasıl kurtaracaklarını (!) anlatıyordu. Odasına gidip ‘Baba kalk darbe oldu’ diye uyandırdım. ‘Ne, yine mi?’ diyerek kalkıp giyindi. Salona gelip televizyonun karşısındaki koltuğa oturdu. Ve Kenan Evren’i görünce verdiği tepkiyi hiç unutmam: ‘Çocuklar, bu bizim Zorti Kenan, şimdi yandık işte! Bu bizim sınıfın en tembel öğrencisiydi.’ 1938 yılında Harp Okulu’ndan teğmen olarak çıkan babam, ne yazık ki Kenan Evren’in arkadaşıydı. Ben çok küçükken birkaç kez görüştüklerini ama babamın ondan pek hazmetmediğini biliyorum. Ama bu Zorti de neyin nesiydi? Ona neden Zorti dendiğini sorduğumda bir şeyler anlattı da, ben burada, onun anlattıklarını nasıl yazacağım onu düşünüyorum. Askeri tatbikatlar sırasında aynı çadırlarda çok kalmışlar. Zorti… Nasıl desem: Şişkinlik… Gaz… Kötü bir ses… Berbat bir koku…
12 Eylül’den bir süre sonra sevgili Şükrü Yavuz’un ‘Netekim’adlı kitabı yayınlanmıştı. Bir gün Şükrü’yü yolda gördüğümde Zorti’yi nereden bildiğini sormuştum. Yanılmıyorsam, general olan aile büyüklerinden biri babam gibi Zorti’yle aynı çadırda kalma talihsizliğini yaşamıştı!
