Baba muhalefet

CHP, ilginç bir süreçten geçiyor.

Kongreler başladığı günden bu yana öyle şeyler yaşanıyor ki, akla mantığa sığdırmak mümkün değil.

Partide kavgasız gün geçmiyor.

Üyeler ve delegelerin birbirine düşmesiyle başlayan kavgada cephe her geçen gün biraz daha büyüyor.

Son gelinen durum tam bir çorba.

Belediye başkanlarının, vekillerini ve üst yönetimin de katılmasıyla fikir ayrılığı gibi başlayan çatışma tam bir savaşa dönüştü.

Bu, öyle-böyle bir savaş değil ama.

Ne kural var, ne vicdan.

İnsanlar, düşman bellediği rakipleri için en acımasız kozları kullanmaktan çekinmiyor.

Hedeftekinin belediye başkanı veya vekil olması hiç bir şey değiştirmiyor.

O adam, kendisi gibi düşünmüyorsa yıpratılması için her yol mübah kabul ediliyor.

Zaten bu kavgada gizli-saklı hiç bir şey kalmadı.

Her şey ulu orta yaşandı.

Sesini az duyurduğunu düşünen, mesajını her kesime versin diye gazetelerde, televizyonlarda boy gösterdi.

Bu nedenle daha fazla detaya girmenin bir anlamı yok.

Asıl mesele bu sürecin doğru değerlendirilmesinde ve yaşananlardan ders çıkartılmasında.

***

Malum, CHP, milletin “ana muhalefet” görevi yüklediği bir parti.

Bana göre partililer kendi içlerindeki bu yarışta muhalefet konusundaki yeteneklerini sergilediler.

Hatta muhalefetin en “baba”sını gösterdiler millete...

Bir süredir dikkatle izlemeye çalıştığım bu süreci, örgütte önemli görevlerde bulunmuş bir partiliye sordum.

Bana yeni gibi gelen bu tablo, meğer CHP’nin geleneklerinden biri olmuş.

Eskiden sosyal medya denilen olay olmadığı için kavgalar kapalı kapılar ardında kalırmış.

Sosyal medyanın etkin kullanılmaya başlanmasıyla her şey gün yüzüne çıkmış.

Fakat konuştuğum partililer kavgaların kamuoyuna yansımasının parti için hayırlı olmayacağı görüşünde.

Hele hele kuralsız, belden aşağı suçlamaların havada uçuştuğu gergin sürecin CHP’ye zarar vermekten başka hiç bir işe yaramayacağı endişesi, aklı başındaki pek çok CHP’linin aklına düşmüş şimdiden.

***

Bana göre çok küçük bir azınlık da olsa bu kavgaların CHP’ye zarar vereceğini düşünenler hiç de haksız değil.

Milletin kendisine yüklediği “ana muhalefet” görevinde ne kadar başarılı olduğu tartışılan bir partinin, kendi içinde muhalefet dersleri vermesi çelişkili bir durum. Parti içinde yaşanan muhalefetin yine partilileri hedef aldığı ve yine partilileri yıprattığı düşünülürse bu çelişkinin boyutu ortaya çıkar.

Bu tablonun halka yansıması mı?

Onu da sandık gösterir...