Teğet geçirmek sanattır
Hükümet ve Piyasa aynı anda “kriz yok“ diyor.
Tayyip Bey (hükümet olarak) biraz müstehzi bir lisanla “teğet bile geçmeyecek” tebessümüyle yürek ferahlatmakta...
(TÜSİAD olarak) Ümit Hanım da temkinli lisan manzarasında teğet ihtimalini bile öngörmüyor.
İlk defa harika bir örtüşme...
“Teğet geçmek” siyaset öngörülerinde çok sık kullandığımız bir ifade değildir.
Örneğin kolay kolay teğet geçmeyiz. Mutlaka dokunmaktan hoşlanan bir huyumuz vardır.
Teğet geçmeyi, yok olmanın tesirinden kurtulmak gibi algılıyoruz.
Ve eğer bir felaket ihtimalinden kendimizi koruyabilirsek, bunu çok önemli bir başarı olarak değerlendiriyoruz. “Felaket teğet geçti” diyoruz.
Teğet bir geometri dilidir. Hesapla, kitapla alakası yoktur.
Teğet sadece geçilene fayda sağlamaz.
Teğet geçen de bu işten kendine fayda sağlar...
Sizin konumunuza göre başkalarının konumunun, kendilerini sizin tesirinizden koruma haline de teğet denir.
Eski dilde buna “mümas” denirdi.
Mümas (teğet), sadece bir temas hadisesidir ve en az ölçekli dokunmayı tanımlar.
Mümas, korkuda teselli verirken; umutlarda kaçan fırsatın talihsizliği olur.
Eğer verimli bir gelişme size teğet geçtiyse, bu durum o çok faydalı (bereketli) gelişmeden pay alamadığınız anlamına gelir.
Bu nedenle teğet geçmeyi zararın söz konusu olduğu haller için kullanarak işlem değerini yüceltmek, siyasi kadroların çok sık kullandıkları yöntemdir
Buna israf ekonomisinde kayıp, verim ekonomisinde kazanç olarak bakılır.
Siyasetçiler genellikle, bir tehlike ihtimalinin ülkeye yaklaşmakta olduğunu gördüklerinde tedbirli davranırlar.
“Bu ihtimal bize teğet geçecektir” diyerek halkın yüreğine su serperler.
Bazen talihli olunur; o zaman teğet geçme hali siyasetçilerin başarı tezgâhında iftihar pazarlamasına dönüşür.
Bunu geçmiş kriz döneminde yaşadık.
Buna karşılık çok bereketli gelişmelerin beklendiği yerde, umudun gerçekleşmemesi teğet geçme olarak kabul edilmez.
Türk ekonomisi bu tarz sıkıntıyı henüz yaşamadı.
Tayyip Beyin kriz ile ilgili açıklamasında önemli bir güven verme girişimi dikkat çekiyordu.
Teğet geçmenin sonuçları şudur: Ne dokunan, dokunulandan pay alır; ne de dokunulan dokunandan bir fayda sağlar. Buna “ilişkinin tesirsizlik hali” denir.
Sistem içinde sistem dışı tariflerle ekonomiyi izah ederseniz veya niyetiniz bu ise, “teğet bile geçmeyecek” demek topluma sadece sabır değil aynı zamanda cesaret de kazandırır.
Ankara bu cesareti fısıldayınca, “TÜSİAD / BOYNER Tanımlaması” Huber Köşkü’nde kriz imkânsızlığının çığlığını yükseltti.
Geride bir tek sorun kaldı: AKP Genel Başkan Yardımcısı Bülent Gedikli durup dururken bu kriz sözünü neden dillere destan etti?