Üzgünüm ama 14 yaşında yetişkin olunmaz
Rahşan Gülşan yazdı...
ÖNCE e-posta geldi, sonra da bizzat telefon etti Sayın İbrahim Okur. Yani Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu 1. Daire Başkanı. Dün bu köşede yayınlanan yazıma katılmadığını, kendilerinin de tecavüzcü ile evlenilen günlere geri dönmek istemediğini belirtti. Uzun e-postasının en can alıcı bölümünü paylaşmak isterim öncelikle:
"Sayın Gülşan,
17.09.2011 tarihli Habertürk Gazetesi'ndeki köşe yazınızda eksik bilgilendirmeye dayalı yanlış değerlendirmeler yapıldığını görmemiz sebebiyle aşağıdaki açıklamanın yapılmasına ihtiyaç duyulmuştur.
1- Ülkemizin özellikle Doğu ve Güneydoğu bölgelerinde 15 yaşından küçük kızların yine çoğunlukla kendi yaşlarına yakın erkeklerle davullu zurnalı evlendirildikleri, bu gayri resmi evlilikten çocuk sahibi oldukları ve bunun savcılık tarafından öğrenilmesi üzerine de erkek ve ailesinin ağır ceza mahkemelerinde yargılanıp ceza aldığı, bu kez 15 yaşını doldurmadan evlenen kızın, çocuğuyla birlikte bakıma muhtaç kaldığı gerçeği karşısında, bu gibi durumlarda cezanın indirilmesi veya eski 434. madde benzeri bir düzenleme ile cezanın kaldırılması suretiyle bu konuda ortaya çıkan mağduriyetin engellenmesi önerilmiş, böylece sosyal bir yaranın tedavi edilmesi istenmiştir. Grup çalışmalarının hiçbirinde tecavüzcü ile evlenilmesinin veya 15 yaşından küçük mağdurun tek başına rızasının cezasızlık sebebi sayılması gündeme gelmemiştir.
2- Yine ruh sağlığı bozulmuştur raporundan vazgeçilmesi talebi de mağdur aleyhine değil lehine olacak şekilde gündeme getirilmiştir. Şöyle ki; grup önerilerinde 15 yaşından küçük mağdurun cinsel bir saldırıya maruz kalması halinde ruh sağlığının bozulacağı rapor gerektirmeyecek kadar açık olduğundan bu hususta ayrıca rapor almak için zaman kaybedilmesin, ruh sağlığının bozulduğu kabul edilerek ceza verilsin denilmiştir."
Mektup, hâkimlerimizin asla dün bizim hem manşet haberimizde hem de benim köşemde yazılan şeyleri düşünmeyeceğini uzun uzun anlatan satırlarla devam ediyor. Prensip olarak hâkimler ve savcılarımızın eski TCK'ya dönmek istemiyor olması önemli ama ne yazık ki birinci maddede söylediklerine katılmam imkânsız. Çünkü çocukların, İbrahim Bey'in söylediği gibi tüm köyün haberi olarak evlendiriliyor olmaları onların birer çocuk olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Ve olası bu tür bir düzenlemenin sadece kırsal kesim için yapılması mümkün değil.
Yasalar önünde eşit olma ilkesi gereği öyle bir yasanın ardından çocuk gelinler, çocuk anneler patlaması yaşamayacağımızın garantisini kimse veremez. Evlilik, anne babaların aile meclisinde karar verip iki çocuğu buna alet etmeleri kadar basit bir kavram değildir. Biz ki alkol satın alabilme yaşını 24'e çıkarmayı tartıştık geçen aylarda, şimdi nasıl oldu da evlilik yaşının 15 yaş altına indirilmesini tartışılabilir buluyoruz anlamıyorum.
Bu da tecavüzcünle evlen demenin bir başka yoludur. Resmi olarak evlenmesi imkânı bulunmayan çocukların evlendirilmesi çocuk istismarıdır. Üzgünüm ama bir bölgenin gerçeği deyip, bu işe yeltenen anne babalar hapis yatmasın diye minik minik çocukların hayatlarının kararmasına göz yumamam!
Rahşan Gülşan'ın bugünkü yazısını okumak için tıklayınız...