Müstahak...

2002 yılında, AKP‘yi tek başına iktidar yapan seçimlerin ertesi günü yazımın başlığıydı:

“Müstahak...”

Aradan sekiz yıl geçti...

Askerleri hapishanelere dolduruyorlar...

Önce muhtıra verip, ikinci gün “Cumhurbaşkanı” deyip, üçüncü gün koşup “Cumhurbaşkanım“ diye selam çakan iradeye...

Arkadaşlarını ihbar eden paşalara...

Sarayların arka odalarında Başbakan’la gizli pazarlıklar yapan Genelkurmay Başkanlarına...

Müstahak...

Sermaye el değiştirdi diyorlar...

Kendi çıkarı için Türkiye’nin başına örülen çorabı görmezlikten gelen... Kulaklara memleketin gericilere kaldığını söyleyip, gazete sütunlarında iktidara yağ çeken...

Televizyonlara çıkıp “tıkır tıkır” diyebilen patronlara müstahak...

Medya dönmek istiyor dönemiyor...

Sekiz yıl kendi toplumunu kandırmanın günahı... Gerçekleri okurlarından gizlemenin vebali...

Şimdi ise dönme manevralarının utancı altında medya...

Müstahak...

Ve size-bize...

Hepimize müstahak...

Türkiye evhamlar-endişelerkorkular ülkesi...

Devletin organları savaşıyor, çok kayıp, çok zayiat, çok mağdur, çok esir, çok yaralı, çok ölü var...

Toplum paramparça...

Dağlardan tabutlar inerken, kentlerde-kasabalarda birbirinin kökünü asla merak etmeyen dost insanlar birbirlerini boğazlamaya başladılar...

Uygar dünya Türkiye’yi dışladı...

Karanlık bir dehlizdeyiz...

Bize müstahak...