Minareden gişe manzaraları...
NEPTÜN TAKVİMİ?
2010 yılının 45. hafta sonu da geçti gitti. Bir daha hiç geri gelmeyecek. Bir takvim değişikliği olmadığı sürece tabi. Papa çıkıp da yeni bir takvim yapabilir mesela. 16. yüzyılda Jül Sezar’ın Jülyen’inden, Papa XIII. Gregory’nin Gregoryen’ine geçilmesi gibi. Dünyada birçok ülkeyle beraber kullanmakta olduğumuz Gregoryen takvim, günümüze kadar yapılanlar arasında en az hatalı olanı. Yılda sadece 10.8 saniye şaşıyor. 8000 yılda 1 gün eder bu. Yalnız geri kalmıyor, ileri gidiyor. Yani onu düzeltelim desek de bir faydası olmayacak. Referans kaynağını değiştirmek gerek. Güneş yerine Neptün’ü merkez alsak belki birkaç bin yıl kazanabiliriz diyorum. Böylelikle geçtiğimiz hafta sonunu bir kez daha yaşama şansımız olmuş olur.
Zaten en sevdiğim gezegen ismidir Neptün. Gezegen ismi sevgisi nedir diye sormayın, bilmiyorum. "Neptün" Roma deniz tanrısının adıdır aynı zamanda. Dünyanın 4’te 3’ü de su olduğuna göre bence bu iş olur!? Papa’yı göreve davet ediyorum. Hem o da Roma’da yaşamıyor mu? Yapsın hemşerisine bir kıyak. Ben geçtiğimiz hafta sonunu yeniden yaşamak istiyorum. Bir yolunu bulun işte acayip acayip konuşturmayın adamı…
En son yılın 11. hafta sonunda yani Mart’ın ortasında böyle bir gişe bereketine tanık olmuştuk. Dile kolay aradan tam 8 ay geçmiş. Öte yandan bu bereketin müsebbibi sektörel bir şahlanma değil tabi ki. Eylül ayından bu yana inatla beklediğimiz Türk gişe bombaları sezonu nihayet açıldı da ondan. Yani şimdilik münferit bir atağa şahitlik ediyoruz.
BERİ GEL JOHNNY BERİ GEL
Cepheden topyekun hücuma kalkan filmimizin ismi, herkesin malumu olduğu şekilde “New York’ta Beş Minare.” 383 kopyayla tam 700 salonda birden gösterime giren film, ilk 3 gününde tam 703.330 bilet yaptı ve podyumun en üst basamağına oturmadı adeta yayıldı. Bu rakam istatistiği tutulmuş zamanların en iyi 8. performansı. Yani aylardır ısrarla telafuz edilen büyük rekor gelmedi, fakat en azından Mahzun Kırmızıgül kendi derecesini geliştirmiş oldu. Yönetmen / oyuncu / senarist vs. geçtiğimiz yıl “Güneşi Gördüm”le ilk 3 gününde 507 bini aşmış ve büyük sükse yapmıştı. Peki, şimdi ne olacak? Bu açılış performansı bize neler söylüyor? “New York’ta Beş Minare” ile ilgili analizlerimi ve kestirimlerimi kültür/sanat ana sayfadaki köşemde tez zamanda ifşa edeceğim, ama öncelikle İzzet Altınmeşe dinleyip biraz konsantre olmam gerekiyor. Bu da haliyle biraz zaman alıyor…
DEMİR SİHİRİ KESER
Geçtiğimiz haftanın lideri “Winx Club 3D: Sihirli Macera” (Winx Club 3D: Magic Adventure) “Beş Minare”nin acı kuvvetine haliyle dayanamayarak 2’liğe geriliyor. Film bir önceki döneme göre sadece 9 ekran kaybetmesine rağmen, seyirci sayısının % 67’sini yitirerek 33.955 bilete razı olmuş vaziyette. Yani işler pek de iyi gitmiyor. Üstüne üstlük gelecek haftadan itibaren 3 boyut sofrasına kurt gibi aç yeni bir boğaz daha katılmış olacak. “Testere 3D” (Saw 3D) bayram tatilinin başlamasıyla beraber “Winx”in en az 50 ekranını gövdeye indirecektir. Hızlı yaşadı, genç öldü derler ya, “Winx”inki de o hesap. Sadece 10 günde 148 bin bilet yapan film, sonuçta 250 bini bulursa öpüp başına koysun. Halbuki sadece 15 gün önce vizyona girebilseydi, filmin bu açılış performansıyla 350 bini aşması bile mümkündü.
VAH ARKADAŞ
Listemizin 3. sırasına geldiğimizde, hava grileşiyor ve yavaş yavaş yağmur indirmeye başlıyor. Haftanın vizyona giren 3 Türk filminden biri olan “Vay Arkadaş,” 162 kopyalık ağır zırhıyla gişe nehrinden geçmeye çalışırken eyeri ters dönüyor ve daha kulaç atamadan direk dibe çöküyor. Bundan sonra kim bağladı bu kayışı diye bağırmanın da bir alemi yok. Salon başına 195 biletle toplamda ancak 31.537 bilet yapabilen filme çıkış yolu olarak bir tek bayram tatili kaldı artık. Önümüzdeki birkaç gün çok zayıf seyreden reklam operasyonlarını televizyon ve yazılı basınla biraz köpürtebilirlerse, en azından kopya maliyetini telafi edebilirler. Yoksa bayramdan sonrası “Vay Arkadaş” için tufan…
DAVOS RUHU
Tufan çoktan kopmuş da bizim haberimiz yok. Tam 197 kopyayla vizyona sürülen haftanın son Türk filmi “Pak Panter”in, salon başına 96 kişiyle sadece 18.833 bilet yapabildiğini görüyoruz.
Kopya sayısına bakıldığında yapım ve dağıtım şirketlerinin bu performansın tamamen zıddı bir beklenti içerisinde oldukları hemen anlaşılıyor. Halbuki yabancı kaynaklardan konu, hikaye, senaryo vs. ithalinin, başarısı sınırlı hatta çok riskli bir yöntem olduğu, 80’li yıllarda bile biliniyordu. Yeşilçam ruhu ölmedi hala yaşıyor diye duyardım, meğer doğruymuş. Fakat buna benden ziyade seyirciyi inandırmak gerekmiyor mu? 70’li yıllarda olduğu gibi yılda 60 milyon bilete ulaşabilmenin tek yolu, “Yeşilçam Ruhu”dur denmek isteniyor da olabilir tabi? Hep merak ederdim, mesaj kaygısı taşıyan film dedikleri bu olsa gerek. Bir de bir aralar “Davos Ruhu” diye bir şey vardı, o da işe yarabilir belki. Neyse ben anlamadım işte “Pak Panter”in ne yapmak istediğini…
ACI KUVVET
Giriş yazısında da ifade ettiğim gibi, geçtiğimiz hafta sonu gişe hasılatı açısından uzun zamandır beklediğimiz bir berekete sahne oldu. Yılın 45. hafta sonunda sinemaları tam 838.084 biletli seyirci ziyaret etti. Bu rakam son iki yılın rakamlarının neredeyse ikişer katı. Öte yandan 838 bin kişinin 700 binlik kısmının tek başına “New York’ta Beş Minare” tarafından elde edilmiş olmasıysa, haftanın kötü haberi. Son birkaç yıldır büyük kopya sayıları ve reklam kampanyalarıyla vizyona giren bu tip filmler, akranlarına hiç yaşam hakkı tanımıyor. Burada acı kuvvete sahip ağır sıkletleri suçlamak tabi ki mümkün değil, ama sağlıksız bir durumla karşı karşıya olduğumuz da ortada. Yapımcılar, dağıtımcılar ve reklam ajanslarının bu probleme hızlı bir şekilde çare üretmeleri gerekiyor. Zira böyle giderse, düşük bütçeli filmler çeken nispeten küçük şirketlerin, birkaç yıl içerisinde tamamen ortadan kalkması işten bile değil.
Detaylı rakamlar için www.boxofficeturkiye.com adresine başvurabilirsiniz.