Dibe vurduk!
ALMANYA karşısındaki 40 dakikayı anlatacak en güzel deyim şu olsa gerek; atamayana atarlar!.. Savunmaysa savunma; oyunun toplamdaki 4-5 dakikalık bölümü hariç defansif anlamda yine gereken her şeyi yaptık sahada; ama olmadı... Olmadı çünkü normal şartlarda kaçmayacak şutları kaçırdık, faul çizgisinden yine sınıfta kaldık, bunun da ötesinde pota dibinden 3-5 boş turnikeyi bile çemberin içinden sokamadık!.. Sanki Devler’in üzerinde Litvanya maçından beri hüküm süren “büyünün” onları terketmeye niyeti yoktu; bunun başka bir açıklaması yok; olamaz!.. 12 Dev Adam’ın düne kadarki 6 maçında skor yükünün hatırı sayılır kısmını yüklenen Emir, Ersan ve Hido da isabet yüzdesinde % 20’leri aşamayınca (Emir 1/6 % 17, Ersan 1/7 % 14) iyiden iyiye tıkandık, kaldık 40 dakika boyunca... Üçlük isabetimiz yine 5/17’de (% 29) stop ederken, 2 sayılık atışlarda bile pota dibi dahil tam 29 atışta çemberi dövdük!.. 10/22 serbest atış (% 45) yüzdesi ise bu berbat istatistiğin üzerindeki krema (!) oldu... Rakipten 9 toh daha fazla kullanıp, 9 kez daha fazla serbest atış çizgisine geldiğimiz maçı kaybettiysek eğer, fazla söze gerek yok... Böyle bir yüzde ile değil Almanya’ya, Tanzanya’ya kaybetmemiz işten bile değildi!.. İyi de başladık maça aslında... Ömer Aşık ve Ömer Onan’la skor bulup, iyi savunma ile ilk çeyrekte Almanlar’ı 6 sayıda tuttuk. Nowitzki’yi Enes’le sinirlendirip 15. dakikada 3 faule yükselmesini ve uzun bir süre devre dışı kalmasını da sağladık. Ama bu süreci o kadar kötü oynadık ki, rakibe vurup gideceğimiz bu dönemde 10-0’lık seriye izin verip Almanlar’ı tekrar maça ortak ettik. Oyunun kontrolü 3. çeyrekten itibaren Almanya’ya geçerken, maç yine bağıra bağıra “gidiyorum” demeye başladı. Kora kor oyunda Almanya, kenardan gelenlerin katkısıyla ön plana çıkmayı başardı. Ceza atışlarında “cezayı kesen” taraf Schwethelm’le Almanlar olunca yenilgi de kaçınılmaz oldu... Düne kadar, çeyrek final şansı bizim ellerimizdeydi, Almanya yenilgisiyle yine avuçlarımızın içinden uçup gitti. Yine tıpkı ilk turun sonundaki gibi yarınki son maçta Sırplar’ı yenip, Litvanya’nın da Almanya’yı yenmesini beklemekten başka çare kalmadı... Yani eğer ilk sekize kapağı atarsak bu yine bir “mucize” ile gerçekleşecek!.. Devler çeyrek finale kalır mı, kalmaz mı, onu son gün gösterecek. İspanya’dan fark yiyen Sırbistan’la kapışıp beklemeye koyulacağız. İşin özeti cennetle cehennem arasında gidip geleceğimiz bir gün daha bizi bekliyor!.. Tanrı’dan kalbimize kuvvet, sinir sistemimize direnç, en önemlisi de Devler’e “isabet” dilemekten başka diyeceğimiz birşey kalmadı artık... Tek umudumuz, Devler’in bundan daha kötüsünü yapamayacak olması!..
