Geçmiş hizmetler AK Parti'ye seçim kazandırır mı?

Ekrem İmamoğlu’nun kampanya direktörü Necati Özkan önceki gün muhalefet partilerine uyarılarla dolu bir yazı kaleme aldı.

Özetle 3 kritik tespit yapıyor Özkan.

"İktidardan kopan seçmen kitlelerinin desteğini alarak güç dengesini bariz biçimde sarsacak bir muhalefet partisi hâlâ yok.

Muhalefet partilerinin ortak çözüm önerileri hâlâ netleşmedi. Altılı Masa'nın ortak bir adayının olup olmayacağı bile belirsiz.

Muhalefet partilerinin artık detayları tamamlayıp hızla aday ilanına geçmesi şart. Çünkü aday yoksa ortada kampanya yoktur. Muhalefetin daha fazla gecikmesi iktidar bileşenlerinin işine yarar. Kampanyaya bir an önce başlanabilirse vaatlerin etkisini araştırmaya, hataları düzeltmeye, adayın performansını yükseltmeye ve seçmeni mobilize etmeye zaman kalır" diyor.

Kimileri bu yazıyla Özkan’ın İmamoğlu’nun adaylığını ön plana çıkarmak istediğini iddia etse de ben öyle bir gizli niyet taşıdığını düşünmüyorum.

Aksine son derece açık ve doğru bir yazı.

6 parti toplanıp teorik ve bürokratik meseleler üzerinde konuşarak vakit kaybediyorlar.

6 kez buluştular ama kitlelerin gündemini değiştirecek tek bir somut program ortaya koyamadılar.

‘Temel İlkeler ve Hedefler’, ‘Seçim Güvenliği’ ve ‘Bazı Ekonomik Kurumların Reformu’ komisyonlarının metinlerini kamuoyu ile paylaştılar ama hiçbirinin iletişimini etkili bir biçimde yapamadılar. Sokaktaki vatandaşın dikkatini çekmeyi başaramadılar.

Bunlara odaklanırken aday meselesini sona bırakmayı yeğliyorlar.

Oysa seçim ortak prensiplerle değil güçlü adayla kazanılır.

O adayı da seçime birkaç ay kala açıklarlarsa ne etkili bir kampanya yapmaya ne projeleri anlatmaya ne de olası yol kazalarını telafi etmeye zamanları kalır.

Peki Türk siyasetinde yeni bir şey deneyerek aday-merkezli değil ittifak-merkezli bir kampanya yapabilirler mi?

Adayın ikincil olduğu bir siyasi zemin mümkün mu?

Karşınızda Erdoğan gibi güçlü bir rakip varken bu stratejinin işe yaraması pek mümkün değil.

Kaldı ki kendi içlerinde son derece uyumlu çalışıyor olabilirler ama dışarıya dönük bir heyecan dalgası yaratamıyorlar.

Geçmişte Cumhur İttifakı’na oy vermiş ama bugün kararsız olan seçmeni muhalefet saflarına çekemiyorlar.

Ve dış politikadaki gelişmeler karşısında son derece pasif bir tutum sergiliyorlar.

Bu arada iktidar kanadı boş durmuyor. Rusya’dan gelecek yatırımlar, maaş zamları, sosyal yardımlar, sahada vatandaşla bire bir pres ve dış politika atakları ile açılan makası kapatmaya, küsen seçmenini geri döndürmeye çalışıyor.

7. toplantı öncesinde muhalefetin önünde 45 günlük bir zaman dilimi var. Yeniden toplandıklarında bu dağınıklığı toparlayamazlarsa sandık ortaya konulduğunda işleri çok zor olacak.