Cin şişeden çıktı. Peki nereye gitti?

PKK'yı bitirmeden çözüm olur mu? Olmaz. Peki PKK bitti mi? Bitmedi. Dağdaki 5 bin silahlı adam bize silah , tutarken, kurşun sıkarken çözüm olur mu? Olmaz. O adamlar silah bırakıyor mu? Bırakmıyor. Gençler, çocuklar terör örgütüne katılıyor mu? Katılıyor. Terör hiyerarşisi içinde yükselmeye çalışıyorlar mı? Çalışıyorlar. Terörü geçim kaynağı ve meslek gibi görüyorlar mı? Görüyorlar. Gençler, çocuklar PKK'ya gitmezse, dini örgütlere gidiyor mu? Gidiyor. Terör ile cemaat arasında sıkışıyor mu? Sıkışıyor. Çıkış için üçüncü bir yol bulabiliyor mu? Bulamıyor. İşte.. Eğer oralarda "iyi şeyler" olacaksa.. Eğer oralarda "tarihi fırsat" yakalanacaksa.. Eğer "cin şişeden çıktı" ise.. O zaman işe önce buralardan başlanmalı. Cin şişeden çıktıysa, nereyi çarpacağını iyi bilmeli. Mesela.. - O cin, en başta PKK'yı bitirirse.. - Teröriste silahı bıraktırırsa.. - Dağdakini koşulsuz teslim alırsa.. - Akan kanı durdurursa.. - Bölgede yaşayanlara Türkiye'yi sevdirirse.. - O insanları dışlanmışlık duygusundan kurtarırsa.. - Terör ile dini cemaat sıkışıklığından çekip alırsa.. - Türkiye'nin parçası olduklarını hissettirirse.. - Kimliğini, dilini, kültürünü zenginlik olarak kabul ettirirse.. - Ülkeyi bütünüyle sahiplenmelerini sağlarsa.. - Bölücü değil, bütünleştirici-kaynaştırıcı olursa.. İyi şeyleri de, tarihi fırsatı da, tartışmaları da, şişeden çıkan cini de başımızın üstünde taşırız. Yok bunlar olmayacaksa, zaten hepsi boş laf demektir ki, o zaman hepimiz hüsrana uğrarız. Çözüm-mözüm sağlanamaz, bir yere varılamaz. Tabii bir de şu var.. Umarım o cin, oydu-buydu derken, memlekete bir cinlik yapmaz!