Manisalılar, Beşiktaş maçını unutmayacak

Sanki haftalar öncesinden küme düştü Manisaspor.

Beşiktaş yenilgisine kadar tablo bu kadar korkunç değilken bile yönetimin uyguladığı strateji, kanayan yaraya pansuman yapamayan ideoloji, futbolcuların yarattığı gereksiz başkaldırı, ateşi körükledi ve bugünlere geldi Manisaspor.

Kanadalı Simpson’un kaçışı aslında içeride büyüyen protesto tohumlarının ilk filizi verdiği olaydı. Çünkü, maddi sıkıntılar nedeniyle çaresiz kalan yönetim, yaranın mikrop kapmasına neden oldu.

Yapılan teknik direktör değişiklikleri, çaresizliğin işaretiydi. Asıl mesele futbolcularla olan sorunu çözmek olmalıyken, sihirli değnek arayışı içine girdiler. Antrenmana çıkmayarak düşünceyi eyleme dönüştüren bir mantığın, en zor maçını kazanacağını düşünmek, gerçekleri görememek, yönetememenin açık ifadesiydi aslında.

Her ne kadar sıkıntı olursa olsun, verdiği sözü tutamayan bir idarenin, karşısından verim beklemesi hiç de akıllıca olmadı. Futbolcuların yaptığı eylem ne kadar doğru olmadıysa, yönetimin izlediği yol da o kadar doğru değildi.

Ancak oyuncular, kulübün ligden düşmesi halinde paralarını alamayacaklarına dair bir paranoya içine girdiler. En zor maç öncesinde tehditvari bir şekilde antrenman protestosu yaptılar. Koyun can derdindeyken, kasap et derdine girdi.

Sonuç olarak, külliyen bir başarısızlık var ortada. Futbolcular bundan sonra da yaptıkları hatırlanacak bir yafta ile dolaşacak. Yönetim ise, bu çaresizliğinin faturasını ödeyecek.

Yine de Beşiktaş maçına kadar Manisaspor’un düştüğünü kimse söyleyemezdi. Şimdi işi mucizelere kaldı. Özellikle karşılaşmanın 3 farkla bitmesi Manisaspor’a fazla zarar verdi. Çünkü, en yakın rakibi Antalyaspor -9, Manisaspor ise -12 averajda. İki takımın birbirleriyle yaptığı maçlarda eşitlik var.

Yani; puan eşitliği olursa, genel averaja bakılacak. Manisaspor, Sivas, G.Birliği (D) ve G.Saray maçlarından 7 puan alır da, Antalya Bursa ve F.Bahçe (D) maçlarını kaybedip, bu hafta içeride oynayacağı A.Gücü maçını kazanırsa, puanlar eşitlenecek ve 39 olacak.

İşte; o zaman genel averaj önemli olacak.

Beşiktaş maçı öncesi ve alınan 4-1’lik yenilgi için başlar taşlara vurulacak. Yazık!..

Arkas maçında, TV’nin

sol köşesine baktınız mı?

Arkas’ın, voleybolda ülke tarihindeki en büyük fırsatı yakaladığı Polonya’da yapılan Final Four müsabakalarını televizyondan izlerken bir şey dikkatimi çekti. Polonyalı PGE Skra ve İtalyan Trentino maçlarında TV’nin sol köşesinde belirtilen skor tabelasında sadece Arkas yazmıyor, İzmir de yazıyordu.

Duygulandım.. Yaşadığı şehire hastalık derecesinde hayran biri kişi olarak, Arkas’la ayrıca gururlandım.

EXPO 2020’ye aday bir şehrin, Arkas’ın arkasında olmayarak da büyük bir fırsat kaçırdığını düşünüyorum. Komitenin, sosyal projeleri içinde neden spor yok, onu da anlamıyorum. Bundan daha iyi tanıtım imkanı olabilir miydi.

Tribünlerde gözlerim, bir “İzmir ve EXPO” pankartı aradı, ama göremedi.

Bucasporlu Berkay ve Zafer!

Sadece iki değil tabii ki.. Sözleşmelerini tek taraflı feshetmek için harekete geçenlerin dışındaki tüm Bucasporlu futbolcuları ve teknik heyeti kutlamak gerekiyor. Bir taraftan Manisasporlu oyuncuların yaptıklarına bakıldığında, Bucasporlu oyuncuları alınlarından öpmek gerekiyor. Her şeyin para olmadığının, onurla mücadele etmenin, adam olmanın en iyi örneğini veriyorlar. Berkay ile Zafer, Güngören galibiyetinden sonra, “Biz bu takımı Play-Off’a çıkarmaya söz verdik, bize sahip çıkın” demişler. Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az. Değil mi yönetici abiler!..