Nietzsche ve Umberto Eco'nun sevdiği özel içecek Bicerin
Şu günler pek çoklarımız yeniden seyahat edebilmeyi dört gözle bekliyor. Faklı şehirler ve farklı kültürlerle kendimizi yeniden doyurmak istiyoruz. Ama maalesef bir süre daha sabretmemiz gerekiyor. Sabır biraz sabır... Böyle durumlarda Netflix dışında edebiyata ve okumaya sarılmanın büyüsüne inanıyorum.
Şimdi sizi bambaşka bir zamana götürerek, içinizdeki keşif arzusunu biraz olsun buradan yaşatmak istiyorum.
Öyle soğukki üzerinizdeki paltonuz bile yeterince ısıtmıyor. Eldivenlerinizin içinde dahi elleriniz buz tutmuş gibi. Ayaklarınız da üşüyor. Yün çoraplarınız dahi fayda etmiyor. Yürüyorum karlı ve kuru soğukta bir meydana geliyorum. Sessiz, çok dingin ve görkemsiz bir meydandayım. Soğuktan kendime sıcak bir yer bakınırken, beyazlar içindeki meydanda şimdiki zamandan gelmeyen bir dükkanın ışığı dikkatimi çekiyor. Kapısından içeri giriyorum. Çikolata ve badem kokusuyla içim bir anda ısınmaya başlıyor.
Gözlüklerimin buharını görebilmek için temizlemeye çalışıyorum. Sanki küçük tahtadan yapılmış bir kibrit kutusunun içindeyim. Duvarlardaki ahşaptan mobilyaların içinde sanki mücevher sunarcasına itinayla yerleştirilmiş çikolatalar var. Mekanda bar tezgahının dışında 10 küçük mermer yuvarlak masa var ya da yok.
Kendimi şanslı bulup cama yakın masaya oturuyorum. Bir kahve içmek niyetim. Ancak çikolata kokusunu duyunca "Bicerin" adlı sıcak içeceği içmeye karar veriyorum. Çikolata, kahve ve gerçek süt kreması ile özel bir şurup eklenerek yapılan bu içecek kristal bardaklarda masaya getiriliyor. Kitabımı elime alıyorum ve Bicerin'i yudumlamaya başlıyorum. Kitaba dalmışım.