Müjde Ar: Osmanlı mutfağına meraklıyım
Bugün mutfakta yılların eskitemediği bir isim var: Müjde Ar. Aynur Tartan'ın Bak Mutfakta Kim Var? kitabında, Müjde Ar, annesi Aysel Gürel'in meşhur sütlacını ve kendi mutfağından erikli bonfilenin tarifini veriyor.
Her cocuk gibi benim de ilk öğretmenim annemdi. Mutfakta ilk dersleri ondan almıştım. Trabzon Lisesi'nde okumuş, bütün kurslara gitmişti. Yemeği usulüne uygun yapmayı severdi. Tereyağı mutfağının baş tacıydı. Karnıyarığı dahi, Trabzon tereyağıyla yapardı.
Öyle çok çalışırdı ki yemek yapmaya vakti olmazdı, ama yaptığında da yemeğin hakkını verirdi. Mesela, ona göre sütlacı pişirmenin ilk şartı, sabırdı. Önce kısık ateşte pirinci kavururdu. Sonra sütü katar, karıştırır, karıştırır, karıştırır... Pirinç kendini bırakana kadar, sabırla, itinayla, inatla karıştırırdı. Helmelenince şekerini katar ve asla başka bir şey koymazdı. Nişasta filan mümkün değil... Onun sütlacı katkı maddesizdi, süt, pirinç ve şekerden mamul... Kıvamı da belliydi. Kaseye kaşığı sapladın mı, içinde dimdik duracak. Öyle sulu, ağdalı sütlaçları hiç sevmezdi. O zamanlar evlerde fırın filan olmadığından fırın sütlaç nedir, bilmezdik de...
Bir de favası meşhurdu. Bereketli olsun diye, koca bir tencere fava yapardı, yatıp kalkıp, dört gün üst üste fava yerdik. En çok yaptığı yemeklerden biri de, pirinçli mercimek yemeği idi. Bir su bardağı mercimeği bir gün önce ıslatır, ertesi gün bir taşım kaynatır, üstünde biriken köpüklü suyunu alır atardı. Soğanı tereyağında soteler, bir tatlı kaşığı salça, tuz, karabiber ve yarım su bardağı pirinç koyar, haşlanmış mercimeği de eklerdi. İşte size Aysel usulü ekonomik, lezzetli ve bereketli bir yemek...