Çocuğun rızası var demek sapıklıktır

Bu sapkınlıkların cezasız kalmasının temelinde aslında bir anlayış yatıyor.

"Rızası var" anlayışı.

Bakın çocuk istismarlarına yönelik davalarda mahkeme kararlarına.

Hep aynı nakarat: "Rızası var"

İstismarı yapan aileden ya da aileye yakın biri.

Genelde, çocuk istismarında dünyanın her yerinde durum böyle.

Kötülük uzaktan değil yakından geliyor.

İstismara aracılık yapan genelde aileden.

İstismar eden de ya aileden ya da ailenin yakın çevresinden.

Çember genelde çok dar.

Bu bazen ana, baba bile olabiliyor.

Çocuğun bağımlı olduğu ve otorite figürü olarak gördüğü biri.

Yapılanın yanlış mı doğru mu olduğunu anlamayacak kadar küçük ama yapılandan yaşam boyu olumsuz etkilenecek olan çocuk bu otorite figürüne karşı çıkmaya cesaret edemeyecek kadar bağımlı, aklına getiremeyecek kadar küçük.

Ve sonra bir mahkeme "Çocuğun rızası var"...

Böyle suçlarda çocuğun rızası var diyerek çocuk tacizini, çocuk istismarını mazur gösteren, hafifleten ve hatta cezasız bırakan yargı da en az sapkınlar kadar sapkındır.

Bunun rızası olmaz.

Bu işe kimse razı olamaz.