Son yemek...
CÜBBELİ Ahmet'i ekrana ilk çıktığı günden beri eleştiriyorum. Cübbeli'nin kimine "mertlik" ve "samimiyet" gibi görünen rahatlığının suiistimale açık oluşu, İslam kaynaklarına doğru bakmadığı için hem çok Ortodoks yorumlara sahip olması hem de hoca kimliğiyle dini karikatürize etmesi oldum olası itici gelmiştir bana. İtikadi meseleler yüzünden değil, fıkhi meselelerdeki görüş farkı yüzünden "rakiplerine" attığı iftiralar cabası.
Cübbeli'nin başka gruplara, kanaat önderlerine açık ve ağır ithamlarda bulunmaktan çekinmemesi, vaktiyle uğradıkları ama aklandıkları iftiraları gündeme getirmesi, onlarla ilgili broşür bastırıp cami kapılarında dağıttırması, onlar için çirkin bir dil kullanması kabul edilebilir ölçülerin çok ötesindeydi. Kimleri nelerle itham etmedi ki... Velev ki polis her şeyi yanlış anlamış olsun, velev ki suçlandığı şeylerin hepsinden masum olsun, bir kendini akıllı sayıp camiadaki bütün saygın isimlere çamur atması şu kadim yasayı hatırlatıyor: Ne ekersen onu biçersin. İftira atan iftiraya uğrar.
Basında yerli yersiz bir sürü suçlama dolaşıyor. Mafya ile işbirliği, çeteleşme ve hatta "beyaz kadın" ticareti... Gazetelerin web sitelerinde "Şok fuhuş pazarlığının görüntülerini tıklayın" gibi ibareler bulunuyor. Tıkladığınızda gelen, ilgili ilgisiz kimselerin masa başındaki fotoğraflarından, Cübbeli'nin lüks villasından alınan görüntülerden, plakası kapatılmış bir Porsche vs.'den başkası değil. Polis tutanaklarında başka ülkelerden iş vaadiyle kadın getirttiği, nikâh kıyıp eve kapattığı, yok efendim ekibine de kadın temin ettiği, getirilen kadınlar için telefonlarda "talebe" ya da "yemek" şifresinin kullanıldığı geçiyor.
Hiç kuşkusuz, "günah", din dairesinde kalmaya çalışanların da düşebileceği bir çukur. Ama günaha düşerken kullanılan dil, onu formüle etme biçimi, insanın "kalitesi" hakkında fikir veren önemli bir gösterge. Bu detaylar doğruysa eğer, karşımızdaki şu atasözünün tecessüm etmiş halidir: Ava giden avlanır.
Gelgelelim, insan sormadan edemiyor. Cübbeli Ahmet, kendi cemaatinde popüler biriydi, sevilen biriydi. Özbekistan'dan, Fas'tan getirtilecek kadınlara nikâh kıyıp eve kapatmaya veya birilerini iş bulma vaadiyle kandırıp tuzağa düşürmeye ihtiyacı var mı böyle birinin? İstese, kendi cemaatinin en güzel kızlarıyla da dini nikâh kıyarak beraber olabilirdi. Böyle bir tercih son derece kapalı devre bir yapısı olan İsmailağa cemaati içinde fazlaca eleştiri konusu olmaz, "fuhuş" başlığı altında nitelendirilebilecek bir konu hiç olmaz, "dışarıdan" eleştirilse bile "içerisi" için daha güvenli bir tutum olurdu.
Belli ki Cübbeli, zaafları olan biri. Ama iyi kötü Allah korkusu olan biri sonuçta ve modern dünya tarafından nasıl algılandığını umursamayan bir tip. Neden daha güvenli ve tartışmalı da olsa pek çok kişinin helal kabul ettiği yolu değil de riskli olanı tercih etsin? Dahası neden "beyaz kadın ticareti" gibi "Yok artık" dedirtecek işlere bulaşsın?
Dahası bildiğimiz başka bir şey var; modern dünyada atasözleri bir yere kadar. Modern dünyada "skandal" hiçbir zaman kendiliğinden gelişen bir olay ya da olgu değil. Skandal, bir amacı temin etmek üzere, kimi gerçek kimi sahte malzemenin kurgulanmasıyla elde edilen bir yapıntıdır artık. Kurmaca bir eserdir. Böyle bir dünyada kişinin derdest edilip paketlenmesine gerekçe olan hataları ya da suçları çoğunlukla kamuoyuna sunulan hataları ya da suçları değildir.
★
Cübbeli, pek "politically correct" sayılmazdı. Bir kendisini ve cemaatini ehl-i sünnet sayıp, diğerlerini karalamasına bakarak da diyebilirsiniz ki, fazlaca dostu, dayanağı yoktu. Üstüne üstlük bir de "Gâvura gâvur diyemeyecek miyiz yav?" diye sorardı. Müslüman kalarak global dünyaya entegre olmanın dinen imkânsız olduğundan bahisle soruyordu bunu.
"Yeni dünya düzeni"nde diyemezsin hoca. "Yedirtmezler." Bak, mahkemelik olduğun muarızın güzelleri karşısına dizip onlara iltifatlar yağdırıyor, hızını alamayıp Kim Kardashian'a yazarak global mesajlar veriyor, hakkında bin türlü şaibe var, ona bir şey olmuyor. Çünkü mevzuyu anlamış. Keyfi yerinde, sen ise hapistesin.