Özgür Özel’in iki seçeneği: Kurumsal savaş ya da yol ayrımı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nin 21 Mayıs 2026 tarihli "mutlak butlan" kararı, CHP için sıradan bir iç ihtilaf değil; parti tarihinin en ağır kurumsal meşruiyet krizine yol açtı. 38. Olağan Kurultay’ın iptaliyle başlayan süreç, iki iddialı odağın partinin mühür, fiziki mekan ve hukuki kontrolü için çarpıştığı topyekûn bir savaşa dönüştü.

Kararın ardından Kemal Kılıçdaroğlu "arınma" ve "hesap sorma" söylemleriyle rövanşist bir bagajı sahaya sürerken; Özgür Özel tebligatı yırtarak kurumsal bir direniş hattı ördü. Bu kilitlenmede gözlerin çevrildiği Yüksek Seçim Kurulu (YSK) ise topu taca atma ustalığı sergiledi.

YSK, Özel yönetiminin "tam kanunsuzluk" başvurusunu reddetti. Ama mahkemeden gelen müzekkereyi de reddetti. Sonra reddetme gerekçesinde sorumluluktan tamamen sıyrılmayı seçerek “BAM (Bölge Adliye Mahkemesi) bu konuda karar verebilir" hükmünü kurdu.

YSK ne Özel’in mazbatasını iptal etti ne de Kılıçdaroğlu’na yeni bir yetki belgesi verdi.

Çözüm üretmek yerine yetkiyi mahkemeye iade ederek krizi dondurmayı seçen bu kaçamak duruş, her iki tarafa da birbirini yıpratacak hukuksal cephaneyi sağladı: Özel gücünü halen elindeki ‘mazbatadan’Kılıçdaroğlu ise “BAM’ın iptal kararından” alıyor.

Krizin en radikal aşaması 10-12 Haziran’da yaşandı. Kılıçdaroğlu kontrolündeki geçici MYK, Özel’in beyin takımını hedef alan ağır bir tasfiye hamlesi başlattı.

YDK’ya Sevk Edilen Kritik İsimler:

-Çekirdek Kadro: Ali Mahir Başarır, Gökhan Günaydın, Veli Ağbaba, Umut Akdoğan.

-Örgüt ve Strateji: Ensar Aytekin, Burhanettin Bulut, Nurhayat Altaca Kayışoğlu, Özgür Karabat, Turan Taşkın Özer.

- Yerel Sorumlular: Tanju Özcan (Bolu), Serkan Tuncer (Mersin Mezitli).

Özel cephesi bu hamleye, 28 Parti Meclisi (PM) üyesinin toplu istifasıyla yanıt vererek PM’yi tüzüksel yeter sayının altına düşürdü.

Bu hamle arkasında net bir rasyonelite barındırıyordu: Kılıçdaroğlu yönetiminin kararlarını sakatlamak, tüzüğü zorlayarak olağanüstü kurultay baskısı yaratmak ve "seçilmiş meşru irade vesayete direniyor" anlatısını güçlendirmek.

Ancak siyaset sonuçlarla ölçülür. PM’nin düşmesi Kılıçdaroğlu tarafını durdurmadı; aksine direksiyonun kontrolünü tamamen geçici MYK’ya bıraktı.

Kısa vadeli bu hamle, uzun vadede Özel’in örgütsel zeminini kaybetmesiyle sonuçlandı.

Mevcut parametreler ışığında, Özgür Özel’in CHP içinde kalıcı bir zafer kazanma şansı oldukça düşük görünüyor:

1) Aygıt Kontrolü: Mazbata halen Özel’de olsa da genel merkez bürokrasisi adım adım Kılıçdaroğlu’nun eline geçiyor.

2) Kadro Aşınması: İhraç dalgası durdurulamazsa, Özel’in etrafındaki nitelikli siyasi kadro kurumsal olarak buharlaşacak.

3) Yargı Belirsizliği: YSK'nın pas attığı BAM ve Yargıtay süreci ucu açık bir koridor; hukuki bir mucize beklemek statükoyu kaybettirir.

4) Kamuoyu Tepkisi: İç kavganın yarattığı yıpranma anketlere yansıyor; seçmen kendi evini yönetemeyen bir yapıdan uzaklaşıyor.

İki hafta önce çıktığım yayınlarda da söyledim, yine söylüyorum. Köprülerin tamamen yıkıldığı bu denklemde, Özgür Özel için CHP içinde kalıp sınırları rakip tarafından belirlenmiş bir alanda savaşmak artık rasyonel değil.

Özel için en gerçekçi çıkış yolu, yeni bir siyasi hareket inşa etmektir.

Tasfiye edilen 28 PM üyesi, güçlü bir milletvekili bloku ve "hukuk eliyle diskalifiye edilmiş mağdur lider" imajı ve kitle desteği küçümsenemeyecek bir sermaye. Özel, CHP’deki iç tasfiye değirmeninde öğütülmeyi beklemek yerine, bu sermayeyi yanına alırsa yeni bir irade, muhalefette yeni bir çekim merkezi oluşturabilir. Doğru zamanı yakalamak için beklemek ya da hala ‘baba ocağı’ gibi feodal kalıplarla davranmak, demir tavında dövülür cümlesinin işaret ettiği o kıvılcımı es geçmek, oluşan rüzgarı kaybetmek olacaktır.