Aslan yemeğini beklemez!

Bir söz vardır; “Aslan yemeğini önüne beklemez, gider alır” diye... İşte bizim aslanlar da dün final gecesini Sırbistan’ın tam midesinden çekip aldılar. Maç öncesi hepsi inançlıydı hepsi kararlıydı, “Buradan çıkış yok” diyorlardı da başka bir laf çıkmıyordu ağızlarından.

Tabii tarihte ilk kez bu noktaya ulaşmak belli bir gerilim oluşturmuştu takımın üzerinde. Oyunun başlarında hatta büyük bölümünde bu gerilim yakamızı bırakmadı. Slovenya maçında rakip potayı bombardımana tuttuğumuz o üçlük atışlar bu kez girmiyordu. Maç boyu 23’te 9 gibi düşük bir yüzde de kaldık. Serbest atışlarda da 33’te 20’lik isabet bulduk. Bu takımdaki gerilimin en açık göstergesiydi. Ancak şurası bir gerçek ki geriye düştüğümüz anlarda bile inancımızı hiç yitirmedik. Savunmamızı oyunun her anında canla başla yaptık. Hücumda aksamamıza rağmen kaçan Sırbistan’ı savunmamızla yakaladık. Çember altına bu kez istediğimiz gibi giremedik. Rakip takımda tam 13 sayı atıp 11 asist yaparak ekibini bir maestro gibi yöneten Teodosic’i durdurmakta zorlandık. Ama bu işin peşini bırakmamaya öylesine kararlıydık ki seyircinin de coşkusuyla maça asıldıkça asıldık. Fark 8’lere çıktığında bile rakibe ‘Buradan çıkış yok’ mesajını gönderdik. En umutsuz anlarda önce Hidayet sonra Ender en sonunda da Kerem Tunçeri çıktı sahneye. Tabii canla başla savaşan Ömer Onan, Sinan, Ömer Aşık, Kerem Gönlüm, Ersan İlyasova’yı da unutmayalım. Semih en kritik bölümde rakip çemberi döverken Kerem’in maça nokta koyan turnikesi Sinan Erdem Spor Salonu’nu bir bayram yerine çevirmişti bile. Bu açıkça ancak kendine güvenen ve inanan insanların yapabileceği bir işti.

Hep söyledik bu takım “İnanıyor ve inandırıyor” diye... İşte şimdi tarihi bir noktadayız. Bugünkü finaldeki rakimibiz ABD. Ama onlardan da korkmuyoruz. Kararlıyız, şampiyon olacağız.