Kalacak bir türkü

“... NELER gördük neler bugüne kadar

Daha gidilecek yerlerimiz var

Bizi buralarda unutamazlar

Kalacak bir türkü söyler gideriz.

Sevgiye var olduk, sevdik, sevildik

Kavgalara girdik, öldük, dirildik

Bir anlam fırını içinde piştik

Anlamlı güzeli sever gideriz.”

İçimde ince bir sızı... Yüzüm tiyatro maskı gibi yazarken bu yazıyı; bir yarısı “Emekte buluştuğum yol arkadaşlarımı her gün görmeyi çok özleyeceğim” diye ağlıyor, diğer yarısı dilinde Özdemir Asaf’ın yukarıda paylaştığım şiiri, bir ‘Kalmak Türküsü’ söyleyerek gülüyor...

“Her hafta sadece 1 kişi yazımı ya da röportajımı okuyup tiyatroya gitse ne mutlu bana” diyerek çıkmıştım yola. “Her hafta sadece 1 kişi” diyordum çünkü ne varsa o 1 kişilerde olduğunu biliyordum; 1 kişiyle başlayacak ve dalga dalga yayılacaktı. Üstünde kendi adımın yazdığı ama benim değil tiyatroya gönül vermiş herkesin olan, bizim olan bir köşe yaratıp yaşatmaya çalıştım elimden geldiğince.

Kültür sanat programları açısından çölü andıran ekranda, neredeyse tamamını tiyatroya ayırdığımız ‘Bloomberg HT Life’la sanatın birleştirici, tiyatronun iyileştirici gücünü yaymak amacıyla korkmadan, yılmadan, umutla kanat çırpmayı sürdüreceğim. “Kim okur tiyatro köşesini!” tezini de, ekrandaki “Halk bunu istiyor” klişesini de çürüten siz okurların, seyircilerin kanat seslerini duydukça yıllardır yaptığım gibi “Ne güzel bir aileyiz” diye şükrederek... Kafese girmeyi reddeden martılarla kanat kanada, er ya da geç diğer kuşların da eşlik edeceği kalacak bir türkü söyleyerek...

BİZİ SEVMEK KURTARACAK

HOCALARIN hocası Müşfik Kenter’den hepimize gelsin: “Önce insan olun, birbirinizi sevin çocuklar. Sizi sevmek kurtaracak.”