Tarihe sıkışmak ya da geleceği inşa etmek 

Kişisel hayatımda önem verdiğim bir düstur var. Ne kadar düşsem ne kadar yorulsam ne kadar hayal kırıklığına uğrasam da hiç vazgeçmedim. Hayatla ilgili merakımı ve kalan eser miktardaki neşemi sadece bu düsturdan temin edebildim.

O da şudur: İnsanların geldiği yere bakın, ama gittiği yönü dikkate alın.

Geldikleri yer onların kimliğidir. Tarihleridir. Ancak tarih çoğunlukla tatsız şeylerden oluşur. Çünkü iyi şeylerin haber değeri olmadığı gibi, vak’a değeri de pek yoktur. Yüzlerce yıl sürmüş barışları yazmaz tarih kitapları. Çatışmaları ve savaşları yazar.

Gitmekte oldukları yön ise onların tercihleridir, seçimleridir. Gelecektir. Henüz gerçekleşmemiş ve sizin de katkı sunarak değiştirip güzelleştirebileceğiniz olan yerdir. Belirsizlik vardır, ama umut da vardır. Ve umut, zulmeti yenebilen tek şeydir. Hem silahtır, hem sığınak.