'Benim olmazsan taciz ederim' (!)
Yasal olmayan uyarı: Yazı, hafta içi 2 gün üst üste izin yapabilmiş, İstanbul'da sergi, galeri, konser, kitapçı gezebilmiş birinin gördükleridir. Başlık, bir Türkçe şarkının adı olup böyle bir şarkının varlığıyla yaşanılan şaşkınlığa dikkat çekmek için başlığa konulmuştur.
(Bu arada şarkı bir Nihat Doğan yapıtı! Adı gibi şarkının müziği ve içeriği de, insanda sinek ilacına maruz kalınmış etkisi yapıyor.)
• 14 ülkeden 80 galeri, 420 sanatçı ve 2 bine yakın eser vardı bu yılki Contemporary İstanbul'da. Gördüğüm en "uluslararası" Contemporary İstanbul buydu. Çok beğendim; 3.5 saat nasıl geçti anlamadım. Ancak bu yıl fuarda genç, adını çok bilmediğimiz, yetenekli ve yeni Türk sanatçılar çok daha az yer almıştı. Ve açıkçası "sonra da eserlerini takip edebileceği yeni Türk ressamlarını akıl defterine yazmaktan hoşlanan" benim gibiler tarafından bu eksiklik hissedildi.
• Alman galerilerinin damga vurduğu fuarda İranlı sanatçıların işlerini çok beğendim.
• Biz fuardayken oradan "Hıncal Uluç geçmişti"! Uluç'un yazısında adı geçen sanatçının ihya olduğu yolunda cümleler geçti.
Devrim Erbil'in eserlerine bakan pek çok kişi "Asistanlarına yaptırıyormuş artık. Sonra gelip iki fırça darbesi..." muhabbetini eksik etmedi. Fuarın hakkında "fısıldanarak" konuşulan bir diğer kişisi de fotoğraf sanatçısı Mehmet Günyeliydi. "Aaaaa, şuradaki karısını (Leyla Alaton) döven adam değil mi?" cümlesini kaç kere duyarsınız ki! Duyduk!
• Fuarda eserleri sergilenen Burhan Doğançay'la Doğançay Müzesi hakkında konuştuk. Doğançay, İstanbul'un göbeğinde, Beyoğlu'ndaki müzeyi Türklerden çok turistlerin bildiğini söyledi. Bu şaşırtıcı olmadı tabii.
• Merak edenler için müze çok yakında, Tarlabaşı Bulvarı ile Balo Sokak'ın köşesinde; 150 yıllık 5 katlı bir binada. Yanda Manukyan'ın, bakımsızlıktan bilmem kaçıncı katından ağaç bile çıkan evi var. Tarihi dokulu, ilgi çekici bir çağdaş sanat müzesi; görülmeli...
• Peki Doğançay Müzesi'nin burnumuzun dibinde "saklı kalması"nın tek nedeni sanatsever azlığı-ilgisizliği mi? Dünyanın pek çok yerinde şehir merkezlerindeki müzeler, büyük sanat galerileri "oklarla", "tabelalarla" gösterilir, hatta göze sokulur. Oysa tabela cenneti Beyoğlu'nda pek çok sanat merkezinin afişi bile konulmuyor... Ön ayak olmak bir yana, izin verilmiyor... Nedense?
BUGÜN BU GECE VE EKAVART
• Arte İstanbul Sanat Galerisi de, Beyoğlu'nun "tabelasız" saklı vahalarından... Kumbaracı yokuşu, Tercüman Çıkmazı'nda... Muhteşem bir bahçe, heykel atölyeleri, pazartesi etkinlikleri, sergiler... Şu aralar da, İlhan Koman heykel sergisine ev sahipliği yapıyor.
• Geçen ay tanıştığım İlhan Koman'ın oğlu Ahmet Bey'e ilk iş "Babanızın bir matematik dehası olduğunu düşünürüm. Sizin mesleğiniz ne?" diye sordum. "Prof. Dr." Ahmet Koman, moleküler biyoloji ve genetik uzmanı çıktı! Genetiğe bir kez daha inandım!
• Fuarda 2.5 milyon dolardan satışa çıkan "Güneşe Açılan Kapılar"ın gösterildiği bölüm fazlaca popülerdi. Ahmet Güneştekin'in tarzını beğensem de, o kapı bana hiç "samimi" ve "gerçek" gelmedi! Bana hitap etmedi.
• Şükran Moral ve Azade Köker'in cesur çalışmaları takdire şayandı.
• Videolar ve kısa yazılarla sergiler, sanatçılar hakkında muhteşem "izlenimler" veren http://www.ekavart.tv/ Contemporary İstanbul'u "en iyi yansıtan" siteydi. İzlenmeli.
• http://www.bugunbugece.com da özellikle kültür, sanat seven; mekân ve etkinlik takip etmek isteyenler için 10 numara!
KOMEDYENLERİN RESİM MERAKI
• Gürcü ressam Gogi Chagelishvili nin hiçbir eserini görmemiştim. Beyoğlu'nda Pirosmani Sanat Galerisi önünden geçerken; ilk görüşte aşk yaşadım resimleriyle! Ata Demirer de içeride resimlerle ilgileniyordu; fuardaki tüm fiyatları şişirilmiş bulduğunu söyledi. Cem Yılmaz'ın ardından Ata Demirer'i de resimle ilgili görmek dikkat çekiciydi.
• Bu arada Açık Radyo'nun 15. yılı için, yüzlerce gönüllünün sunduğu programların yazıya dökülmesiyle oluşturulan Açık Kitap çıktı. Daha göremesem de radyonun fanatiklerinden biri olarak içeriğine güvenim tam.