Titanik mi yoksa Neron sendromu mu?

Benim eğitimim iktisadi düşünce tarihi üzerine. Kriz dönemlerindeki insani davranış biçimlerini analiz etmeye bu tarihi bakış belki yetmiyordur diye geçmişte sadece seçmeli ders olarak almış olduğum davranışsal iktisat kitaplarına da tekrardan bakmaya başladım.

Maalesef kriz dönemindeki Türkiye insanının davranışlarını açıklayacak bilimsel teoriye ben rastlayamadım.

Bunun üzerine yaşananlara acaba Titanik sendromu mu desem yoksa Neron sendromu mu diye de düşünme başladım.

Malum Titanik batarken bile balo salonundaki çalgıcılar müzik çalmayı sürdürüyorlardı.

Eğer bu sendromun bugün Türkiye’de var olabileceğini söylersek ülke batarken bile eğlencenin sürdürüldüğü gibi acımasız ve rahatsız edici bir sonuca varmamız gerekebilir. Bunu da hiçbirimiz istemeyiz herhalde.

Roma İmparatoru Neron’un Roma şehri yanarken odasının penceresinden yangını seyrederken lir çaldığı hikayesi büyük olasılıkla doğru değildir ama bu da Roma İmparatorluğu hakkındaki söylemlerden bir tanesi olmuştur. Bu sendromu eğer Türkiye’ye uyarlayacak olsak, Neron Roma’nın bir kısmının yanarak yıkılmasını bu daha sonra kendisine Roma’yı istediği gibi inşa etme imkanını vereceği için zevkle seyrettiği de söylenir. Bu sendrom varsayımı Türkiye’ye uyarlamak bazı muhaliflerin onayını alabilse de bu sendromun da oldukça acımasız ve insana keşke böyle şeyler hiç düşünmesek dedirten derecede olumsuz bir görüş olduğunu söylemeliyim.

Anlayacağınız ben ne davranışsal iktisat bilimiyle ne de tarihten aldığım bazı örneklerle Türkiye’ye özgü davranış sendromunu açıklayabilme imkanına sahip değilim.