'Şampiyon Benim Bence'

AĞUSTOSUN ilk günlerine ulaştığımız şu dönemde müzikal anlamda yoğun günler yaşıyoruz. Kendini tanıtmak isteyen de, üzerindeki ölü toprağını atmak isteyen de yarış halinde yeni eserlerini ortaya koyuyor. Bu döngüye son olarak katılansa belki de yeni albümler arasında beni en çok heyecanlandıranı Onurr. Bugüne kadar tek şarkılık vurgunlarla içinde bulunduğumuz popüler dünyaya kalitesinin üzerinde işler verdiği için başlı başına merak konusu.

Albümün aranjör koltuğunda 90’lardaki birçok hit’te parmağı olan Selim Çaldıran’ın oğlu Batu Çaldıran imzasını görünce haliyle şaşırıyorum. Batu’nun Berkley’de okuyan, müzik adına yeni heyecanları olan bir aranjör olduğunu fark etmem ilk şarkıyla birlikte başlıyor.

Albüm sözü ve müziği Sezen Aksu’yla birlikte yazılmış ‘Derviş’le açılıyor. Üzerinde bulunduğumuz yaz mevsimine en çok yakışan türlerden tropical house’la başlıyor. Sonra gelen ‘Replik’ ise yavaş ama güçlü şarkılardan.

2 şarkıyı da geçince ne zamandır 2017 müziği yapan bir çalışmayla karşılaşmadığımı düşünüyorum. Geçmişin izlerini günümüz müziğiyle birleştiren, satışı garantilemek adına piyasadaki albümlerden sıkılmamızı sağlayan bayat formüllere yüz verilmemiş bu albümde. ‘Her detayda sen varsın/ismin alttan hep çalsın’ sözleriyle bezeli ‘Şampiyon Benim Bence’ ne kadar güzel bir şarkı. İster istemez insanın aklı Alper Narman’la birlikte yazdığı Hadise şarkısı ‘Şampiyon’a kayıyor. Ama Onurr bu şarkıyı ondan çok önce yazıp kenara koymuş. Şarkıların da alakası yok zaten.

“Albüm hep pop mu?” derseniz, aslında değil. “Gözümün gördüğü dudağımın öptüğü her şey gibi aşk da ölür, yasla nişanlı gönül” sözlerini içeren ‘Hu’ farklı denemelerden mesela. Trip hop bezeli olmasına rağmen bol nağmeli şarkılardan. Bülent Ersoy’a yapılmış aslında ama onun albümü ertelenince Sezen Aksu’ya gitmiş. Kraliçemiz son albümüne Onurr’dan ‘Günaydın Memur Bey’i alınca bu şarkı sahibine kalmış. Sonlara doğru karşıma çıkan ‘Ağlayamam’ ise yine Sezen Aksu, Onurr ve Alper Narman’ın elinden çıkma bir hit.

Birbiri ardına gelen şarkıları müthiş bir bütünlük içinde dinliyor olmanızsa ülkemizde çıkan çoğu albümde gözetilmeyen bir artı. Onurr’un ilk albümü belki ama duygusu o kadar derinden geliyor ki sanki 40 yıllık misafirimiz.

Peki nasıl oluyor da üzerinden 1 ay geçmesine rağmen Tarkan’ın ‘Yolla’sı 57 milyon civarında duruyor? “Türkiye denince akla gelen markalar spor takımlarımız ve Tarkan” diyoruz da hepsini toplasan bir Aleyna bile etmiyor öyle mi?

Eğer öyleyse neden pop müziğinin yeni prensesiyle yabancı ülkeler gelip röportaj yapmıyor?

Neden yabancı basında ‘Gönlümüzü fetheden Türk kızı’ haberlerini göremiyoruz. Neredeyse 5 yaşındaki Buse’ler bile bu abartılı tıklanmanın özel programlar sayesinde alındığını bilirken yapmayın artık arkadaşlar.

Aleyna pop müziğinin gelişimi adına enfes bir şarkı yaptı, artık bu tip gündem yaratmaya ihtiyacı bile yok bence.