Neden Habertürk?

Geçen sonbahar TMSF tarafından sudan sebeplerle SABAH gazetesi Ankara

temsilciliğinden atıldığımda, güzel bir 'oh' çektim. Yıllardır

çalıştığım gazeteye, haksız ve anlaşılması imkansız hukuki

gerekçelerle el konmuş, gazeteciler bir anda kendilerini

yöneticilerine değil adını sanını bilmedikleri bürokratlara

hesap verir durumda bulmuştu.

Tahmin edersiniz ki bu meslek, emir-komuta zinciri içinde, bürokratik

kafayla yapılacak iş değil. Devletten, bürokrasiden bağımsız

olmanızı, editoryal anlamda özgür olmanızı gerektiriyor.

TMSF kontrolündeki SABAH, böyle bir gazete değildi. O sancılı ara

dönemde muhabirinden sayfa sekreterine, köşe yazarından

yazıişleri müdürüne kadar çalışma hayatına TMSF kontrolünde

devam etmek zorunda kalan herkes, sıkıntı yaşadı. (Gazetenin yeni

sahiplerine, böyle bir enkaz devraldıkları için kolay gelsin diyor,

yıllarca emek verdiğim gazeteyi ayakta tutmalarını gönülden

istiyorum.)

Ben ise şanslıydım... Fatih Altaylı gibi, Balçiçek Pamir, Aydın

Ayaydın, Yılmaz Özdil ve niceleri gibi SABAH'tan ayrılmak zorunda

kaldım! Her gün gazetedeki odamda kıvranacağıma bir anda kuşlar

gibi hür olduğum bir ortamda buldum kendimi. Dört yıl önce New

York'dan Ankara'ya taşınalı beri hayatım inanılmaz bir

koşuşturmacaydı. Uzun zamandır ilk kez oturup dinlenme, kitap

okuma, dünyada olan biteni takip etme, eşimle seyahatlere çıkma

imkanım oldu.

SABAH'tan ayrıldığımda kendimi pili bitmiş eski model bir cep

telefonu gibi hissediyordum. Aradan geçen aylarda yeniden doğdum.

Bugün enerji ve bilgi depolamış, heyecanla dönüyorum mesleğe...

Ve doğru adreste dönüyorum mesleğime. Ciner Medya Grubu, SABAH'ın

TMSF öncesi sahipleri. Gazeteye el konmadan önce, Washington ve

ardından Ankara temsilcisi olarak bu kurumda serbest ve mutlu bir

çalışma ortamı buldum. Üstlerime güvendim, meslektaşlarımdan

destek ve güç aldım. Genelde iyi insanlarla çalıştım. Grupta

ciddi bir entellektüel birikimin ötesinde keyifli bir paylaşım

ortamı vardı. Zaman zaman yaşanan fikri ayrılıklar hiçbir zaman

gazete hiyerarşisini ve benim kurum içindeki yerimi etkilemedi.

Bunların aslında ne büyük lüks olduğunu, Sabah'a el konduktan

sonra anladım. Şimdi ise, yine benzer koşulları bulacağıma

inandığım bir kuruma dönmenin heyecanını yaşıyorum...

Ama büyük bir farkla... Yıllardır gazetelerde çalışmış,

baskıyı, matbaayı, sayfaları çevirirken gelen hışırtıyı her

şeyden çok seven ben, artık İnternet yazarıyım.

Yazılarıma Gülin Yıldırımkaya yönetiminde haberturk.com'da devam

ediyorum.

'Neden İnternet?' diye soranlara söyleyecek söz bile bulamıyorum!

İnternet çünkü (Aman benden duymuş olmayın) tüm dünyada

gazetecilik buraya kayıyor.İnternet çünkü bundan 40 yıl sonra,

sabahları elinize aldığınız gazetelerin hiçbiri kalmayacak,

herşey 'online' olacak. İnternet çünkü gençler haberi burada

okuyor. İnternet çünkü daha önce çalıştığım gazetenin 3-4

katı okura ulaşma imkanım var. İnternet çünkü yaşamakta

olduğumuz teknolojik devrim, bireyin de özgürlüğü demek.

Gazetecilik ancak özgür ortamda yapılır...

Bitirmeden bir ufak hatırlatma... Bana göre 'Dünyanın en iyi

gazetesi hangisi?' sorusunun cevabı tartışmasız olarak New York

Times. New York Times, yazı kalitesinden yarattığı etkiye kadar

dünyanın en önemli gazetesi. Geçmişte bir kaç yazımı basan,

her elime aldığımda hala iç geçirdiğim bir yayın.

Ama işte hayatın cilvesi: New York Times'ın tirajı son bir yılda

%4, reklam geliri %12,5, hisse senedi değeri ise %20 azaldı. Benzer

düşüşler Wall Street Journal ve bütün büyük gazetelerde var.

2007'de yalnız ABD'de medya sektörü 48.7 milyar dolar daraldı.

Neden? Çünkü uzun vadede yazılı basının, günün her anında

kendini yenileyen İnternet gazeteciğiyle mücadele etme şansı yok.

50 yıl sonra ayakta kalan muhtemelen New York Times değil

Haberturk.com olacak...

asliaydintasbas@haberturk.com