Paralel yıl!

Böyle bir “benzetme” bu kapsamda ifade edilmemişti.

Fadime Özkan’ın “paralel” sorularını cevaplarken, Adalet Bakanı Bozdağ şöyle benzetti vallahi:

İşte Fadime Özkan gibi (bence) iyi bir gazetecinin dahi, Havuz’da buharlaşabildiği an.

Çünkü ikinci soruyu sormuyor:

“Gülen, Humeyni ise; Şah kim?” diye.

En azından, “Oradaki İran Devrimi değil miydi? Bunun neresi devrim olabilirdi?” diye şaşırmıyor.

Belki çok şaşırmıştır; çünkü Bakan bir de “Çok net söylüyorum” demez mi!

***

“Gülen’e bakış”ı bir yana koyun da, bu mudur Türkiye’nin resmen İran’a bakışı:

Bu hakikaten harika olmuş, tam “Paralel yıl”ı kapatırken.

Tespitin bir tarafı da şu:

Anladım ben onu!

“Gülen’in İran düşmanlığı”nı, “Sünni-Şii” meselesini de mesele etmezsek; tek anlamadığım ise şu:

Hepsi bir yana, hayır, hepsi tam önümüze…

2013 sonları ile 2014 sonu arası “Paralel Yıl”, milyonlarca inançlı, mütedeyyin, namuslu insan gücenmesin, “Muhafazakâr Rezalet Yılı” idi aynı zamanda.

Birbirinin kirini, pasını döken; tabii biri “içten içe” diğeri devlet gücüyle buna abanan “ortaklar” esasen ülkeye büyük bir ders verdi:

Havuz’un amiral gemisi Sabah, herhalde yönetmenin eline tutuşturulmuş manşetle hepimize ilan ediyor ki, “Paralel Yapı, 2007-2012 arasında siyaset, medya, bürokrasi ve iş dünyasından tam 360 bin kişiyi dinledi.”

Öyle kesif bir şaşkınlık ki bu, yahu o sıra sanki başka iktidar vardı!

Sanki bu ekibi “dinleme, suçlama, yargılama” mevkilerine rahmetli babam tayin etti.

Sanki o ekipman ve imkânları, destek ve yetkileri rahmetli kayınpederim verdi.

Benimkiler değilse, sanki sizin hayattaki yahut rahmetli babalarınız, analarınız yaptı bunu.

Hakikaten eğrisi doğrusuna denk gelmiş, büyük tehlike atlatmışız.

Noel Baba bile değil, ya bir de bizzat Humeyni’nin kendi geleydi!

Ne yapayım?

Mutlusu zor ama umutlu bir yıl dileyeyim.

Sana da Mutlu, sana da Dilek, sana da Umut!